SASOEBA.GE
განმარტებებისჯულის კანონირჩეულები
მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Matthew 9:16

15. And Jesus said unto them, Can the children of the bridechamber mourn, as long as the bridegroom is with them? but the days will come, when the bridegroom shall be taken from them, and then shall they fast.16. No man putteth a piece of new cloth unto an old garment, for that which is put in to fill it up taketh from the garment, and the rent is made worse.17. Neither do men put new wine into old bottles: else the bottles break, and the wine runneth out, and the bottles perish: but they put new wine into new bottles, and both are preserved.
Matthew თავი 9
16. No man putteth a piece of new cloth unto an old garment, for that which is put in to fill it up taketh from the garment, and the rent is made worse.
თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ლ
სახარებაჲ მათესი 9:9-17
წმინდა იოანე ოქროპირი
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არავინ დაადგის სამოსელი უმურკნველი სამოსელსა ძუელსა, რამეთუ აღიღის სავსებაჲ სამოსლისა მისგან, და უფროჲსი განხეთქილებაჲ იქმნის“ (9,16).:

თ ა რ გ მ ა ნ ი: კუალად ბუნებითთა სახეთაგან შეჰმზადებს სიტყუასა თჳსსა. ხოლო ესევითარი არს სიტყუაჲ ესე: ჯერეთ არა მიწევნულ არიან მოწაფენი საზომსა მას სისრულისასა, ჯერეთ არა განახლებულ არიან სულისა მიერ წმიდისა; ამისთჳს აწ უჴმს უღელი ესე სუბუქი, რაჲთა არა ფრიად დაუმძიმდეს მცნებათა მიერ ფიცხელთა, და უფროჲსღა, რომელ ჩემ თანა არიან და ჯერ-არს ნუგეშინის-ცემაჲ მათი; რამეთუ სხუანი არიან უმეტესად სათანადონი მცნებანი, რომელთა ვასწავებ, ხოლო რაჟამს-იგი ყოველნი ისწავლნენ, და მე ავმაღლდე მათგან და მოუვლინო სული წმიდაჲ, რომელმანცა სრულიად განაახლნეს იგინი და განაძლიერნეს, მაშინ იმარხვიდენცა და მოქალაქობაჲ მოღუაწებისაჲ მოიგონ.

ხოლო ამათ სიტყუათა მიერ წმიდათა მათცა მოწაფეთა თჳსთა რჩულსა უდებდა, რაჲთა შეიწყნარნენ რაჲ მოწაფენი ყოვლისა სოფლისაგან, სახიერებით ექცეოდინ მათ და არა ფრიადითა სიფიცხითა. ამისთჳს სხუაჲცა სახე თქუა:

მათეს სახარების განმარტება - თავი IX
სახარებაჲ მათესი 9
ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი
მთ: გვანცა კოპლატაძე
9:14-17 — რატომ არ მარხულობდნენ ქრისტეს მოწაფეები?:

14. მაშინ მოუჴდეს მას მოწაფენი იოვანესნი და ეტყოდეს: რაჲსათჳს ჩუენ და ფარისეველნი ვიმარხავთ ფრიად, ხოლო მოწაფენი შენნი არა იმარხვენ?- შურდათ რა ქრისტეს დიდება, იოვანეს მოწაფენი მას იმის გამო საყვედურობენ, რომ არ მარხულობდა. შესაძლოა, მათ ისიც აკვირვებდათ, თვინიერ ღვაწლისა, ვნებებზე როგორ იმარჯვებდა, რაც იოვანემ ვერ შეძლო. მათ არ იცოდნენ, რომ იოვანე ჩვეულებრივი კაცი იყო, რომელიც სათნოებისაგან განმართლდა, ხოლო იესო, ვითარცა ღმერთი, სათნოება თვითონ იყო.

15. ჰრქუა მათ იესუ: ჴელ-მე-ეწიფებისა ძეთა სიძისათა გლოვად, ვიდრემდე მათ თანა არს სიძე? მოვლენან დღენი, რაჟამს ამაღლდეს მათგან სიძე იგი, და მაშინ იმარხვიდენ. - ახლა, ამბობს უფალი, ვიდრე მე ჩემს მოწაფეებთან ვარ, სიხარულის ჟამია. სიძეს თავის თავს უწოდებს, რომელიც, რადგან ძველი მოკვდა, ახალ კრებულზე დაიწინდა, ხოლო "ძეთა სიძისათა"- მოციქულებს. დადგება დრო, - ამბობს, - როცა ისინიც, შემდგომად ჩემი ტანჯვისა და ამაღლებისა, იმარხულებენ, დამთმენელნი შიმშილისა და წყურვილისა და დევნილები. აჩვენებს რა მოწაფეთა არასრულყოფილებას, იგი დასძენს: 16-17. არავინ დაადგის სადგმელი უმურკნველი...

სრულად ნახვა

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის