თარგმანი: თქუას ვინმე, ვითარმედ: "აჰა, მარხვითა დამდაბლებაჲ ჴორცთაჲ სათნოება არს; რაჲღა სიქადული აქუს მეტისა განძღომისა თავს-დებასა?" არამედ ესე პირველისა მის ფრიად უფროჲს არს, რაჲთა კაცი, ვითარ-იგი იწროებასა შინა და ჭირსა სიყმილისასა, ეგრეთვე შუებასა შინა და განსუენებისა გარდამატებასა ბოროტისაგან შეუხებელად იპყრობდეს ჴორცთა თჳსთა, რაჲთა არა დამძიმებითა უფროჲს ზომისა, დაინთქას იგი ღელვასა შინა გულისსიტყუათასა; რამეთუ მრავალნი ჭირსა შინა სიყმილისასა მმარხველ და სიწმიდით განკრძალულ იყვნიან, ხოლო მიიღიან რაჲ შუებაჲ და განსუენებაჲ, ვერ წინა-დაუდგიან სიმაძღრესა მუცლისასა, ვითარ-იგი ისრაჱლმან ვერ თავს-იდვა ჭამაჲ და განძღომაჲ, არამედ განწიხნა საყუარელი იგი. არამედ პავლე არა ეგრეთ, არა; არამედ იგივე და ერთი აქუს სიმტკიცე სათნოებისაჲ: დამდაბლებასა შინა მარხვისასა და გარდამატებასა ჭამისასა, —ყოველსავე შინა შემზნილ, ესე იგი არს წურთილ და განსწავლულ არს, უცვალებელ ყოფად ღმრთისმსახურებისაგან ცვალებასა შინა ჟამთა და საქმეთა შემთხუევისასა. რაჲთა ერთ და იგივე იყოს ყოვლისა მიმართ შემთხუევისა, ვითარცა ყოვლითავე გამოცდილი: შიმშილითა და სიმაძღრითა,...
Philippians 4:12
11. Not that I speak in respect of want: for I have learned, in whatsoever state I am, therewith to be content.12. I know both how to be abased, and I know how to abound: every where and in all things I am instructed both to be full and to be hungry, both to abound and to suffer need.13. I can do all things through Christ which strengtheneth me.
Philippians თავი 4