„ჰრქუა უფალმან უფალსა ჩემსა: დაჯედ მარჯუენით ჩემსა“ ().
1. ქრისტეს უფალობა და იუდეველთა მხილება
აღვდგეთ, გთხოვთ, და ყურადღება მოვიკრიბოთ. რადგან ფსალმუნი ფრიად დიად საღვთისმეტყველო ჭვრეტებზე გვესაუბრება; იგი მწვალებლობის მხოლოდ ერთ სახეობას კი არ უპირისპირდება, არამედ – მრავალგვარსა და განსხვავებულს. იგი საბრძოლველად განეწყობა იუდეველთა, პავლე სამოსატელის, არიოზის თანამოაზრეთა, მარკიონის მიმდევართა, მანიქეველთა და ყველას წინააღმდეგ, ვისაც აღდგომისა არ სწამს. რადგან საბრძოლო წყობა ამდენთა წინააღმდეგაა მიმართული, ჩვენც მრავალი თვალი გვჭირდება, რათა ზედმიწევნით განვჭვრიტოთ ეს შერკინებანი. რადგან საერო ასპარეზობებში, მაყურებელს მხედველობიდან თუნდაც რაიმე გამორჩეს ამ შერკინებათაგან, ეს მას არაფერს ავნებს; ვინაიდან იქ სანახაობა დასამოძღვრად კი არ იმართება, არამედ – საამებლად. <span...