„შენდამი აღვიხილენ თუალნი ჩემნი, რომელი დამკჳდრებულ ხარ ცათა შინა.“ ().
1. ზეცისკენ მზერა და წყალობის ვედრება
ხედავ, ყველგან როგორ ბრწყინავს ტყვეობის სარგებელი: ისინი, ვინც ყოველთვის ამქვეყნიურ საქმეებს იყვნენ მიჯაჭვულნი, ასურელებსა და ეგვიპტელებს ენდობოდნენ, გალავანთა გარემოცვასა და სიმდიდრის სიუხვეს, ყოველივე ამას მოსწყდნენ, უძლეველ ხელს შეაფარეს თავი, იმ სასოებას ეკიდებიან, მაღალ აზრს იძენენ, მიწისგან და ტაძრის გარშემო საქმიანობისგან განთავისუფლდნენ, რადგან მათ ტაძარი დაუნგრიეს, და ამიერიდან ღმერთს ზეციდან მოუხმობენ. ცაში მკვიდრად კი იმიტომ იწოდება, არა თითქოს ადგილით იყოს შემოფარგლული, შორს იყოს ასეთი რამ, რადგან თავადვე ავსებს ყოველივეს, არამედ იმიტომ, რომ უფრო მეტად იქაურ ძალებში განისვენებს; ვინაიდან ადამიანებშიც ითქმის, რომ მკვიდრობს: „დავიმკჳდრო და ვიქცეოდი მათ შორის“ (). ამრიგად, ბარბაროსთა ქვეყანაში ყოფნისას...