„აქებს სული ჩემი უფალსა. ვაქებდე უფალსა ცხორებასა ჩემსა, უგალობდე ღმერთსა ჩემსა, ვიდრემდის ვიყო მე.“ ().
1. ადამიანურ მფარველობაზე უარისყოფა და ღმრთის სასოება
სადაც დაასრულა, იქიდანვე კვლავ იწყებს, ქებითა და ქების აღვლენით. რადგან ასეთი რამ სულს მცირედ როდი განწმენდს. ქებად კი იმას უწოდებს, რასაც განუწყვეტლივ ვამბობ — საქმეებით აღვლენილ ქებას; ამასვე ამბობს ქრისტეც: „ბრწყინევდინ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილონ საქმენი თქუენნი კეთილნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა“ (). და კვლავ პავლე ამბობს: „ადიდეთ უკუე ღმერთი ჴორცითა მაგით თქუენითა და სულითა მაგით თქუენითა“ (). და როგორც წინა ფსალმუნში ამბობდა: „ყოველსა დღესა გაკურთხო შენ“ (),...