...ამ, როგორც უკვე ვთქვი, მსმენელთა უძლურებამდე დამდაბლებით, მათ გონებას მათთვის მისაწვდომიდან მაღლა აღიყვანდა. და კვლავ, როდესაც სურს აჩვენოს მისი შეწევნა და ამ შეწევნიდან მომდინარე უსაფრთხოება, იმავე სიტყვებს იყენებს და ასე ამბობს: „საფარველსა ფრთეთა შენთასა, დამიფარო მე“ ().
აქ კი წინასწარმეტყველი ამ ფრთებით მხოლოდ სიმაღლესა და სიმსუბუქეს კი არ გვანიშნებს, არამედ კიდევ სხვა რამ საკრძალავსაც. რადგან აჩვენებს, რომ ხილული, თუნდაც დამდაბლება ყოფილიყო, როგორც მართლაც იყო, ზენა ძალებსაც კი ამ ზომის დატევნა არ შეეძლოთ. რადგან ფეხების, სახეებისა და ზურგების დაფარვა მათ გაოცებას ნიშნავდა: ისინი თრთოდნენ ელვის წინაშე და ვერ იტანდნენ იმ ელვას, რომელიც ტახტიდან გამოკრთებოდა. ამიტომ, თითქოს რაღაც კედლით, ფრთების წინ წამოწევით საკუთარ სახეებს იჩრდილავდნენ; და რასაც ჩვენ ჩვეულებრივ განვიცდით, როცა ქუხილი გრგვინავს ან ელვა იელვებს და მიწისკენ ვიხრებით, სწორედ ამასვე განიცდიდნენ ისინიც. თუ სერაფიმებმა, იმ დიდმა და საკვირველმა...