Wisdom of Solomon 14

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. Again, one preparing himself to sail, and about to pass through the raging waves, calleth upon a piece of wood more rotten than the vessel that carrieth him.2. For verily desire of gain devised that, and the workman built it by his skill.3. But thy providence, O Father, governeth it: for thou hast made a way in the sea, and a safe path in the waves;4. Shewing that thou canst save from all danger: yea, though a man went to sea without art.5. Nevertheless thou wouldest not that the works of thy wisdom should be idle, and therefore do men commit their lives to a small piece of wood, and passing the rough sea in a weak vessel are saved.6. For in the old time also, when the proud giants perished, the hope of the world governed by thy hand escaped in a weak vessel, and left to all ages a seed of generation.7. For blessed is the wood whereby righteousness cometh.8. But that which is made with hands is cursed, as well it, as he that made it: he, because he made it; and it, because, being corruptible, it was called god.9. For the ungodly and his ungodliness are both alike hateful unto God.10. For that which is made shall be punished together with him that made it.11. Therefore even upon the idols of the Gentiles shall there be a visitation: because in the creature of God they are become an abomination, and stumblingblocks to the souls of men, and a snare to the feet of the unwise.12. For the devising of idols was the beginning of spiritual fornication, and the invention of them the corruption of life.13. For neither were they from the beginning, neither shall they be for ever.14. For by the vain glory of men they entered into the world, and therefore shall they come shortly to an end.15. For a father afflicted with untimely mourning, when he hath made an image of his child soon taken away, now honoured him as a god, which was then a dead man, and delivered to those that were under him ceremonies and sacrifices.16. Thus in process of time an ungodly custom grown strong was kept as a law, and graven images were worshipped by the commandments of kings.17. Whom men could not honour in presence, because they dwelt far off, they took the counterfeit of his visage from far, and made an express image of a king whom they honoured, to the end that by this their forwardness they might flatter him that was absent, as if he were present.18. Also the singular diligence of the artificer did help to set forward the ignorant to more superstition.19. For he, peradventure willing to please one in authority, forced all his skill to make the resemblance of the best fashion.20. And so the multitude, allured by the grace of the work, took him now for a god, which a little before was but honoured.21. And this was an occasion to deceive the world: for men, serving either calamity or tyranny, did ascribe unto stones and stocks the incommunicable name.22. Moreover this was not enough for them, that they erred in the knowledge of God; but whereas they lived in the great war of ignorance, those so great plagues called they peace.23. For whilst they slew their children in sacrifices, or used secret ceremonies, or made revellings of strange rites;24. They kept neither lives nor marriages any longer undefiled: but either one slew another traiterously, or grieved him by adultery.25. So that there reigned in all men without exception blood, manslaughter, theft, and dissimulation, corruption, unfaithfulness, tumults, perjury,26. Disquieting of good men, forgetfulness of good turns, defiling of souls, changing of kind, disorder in marriages, adultery, and shameless uncleanness.27. For the worshipping of idols not to be named is the beginning, the cause, and the end, of all evil.28. For either they are mad when they be merry, or prophesy lies, or live unjustly, or else lightly forswear themselves.29. For insomuch as their trust is in idols, which have no life; though they swear falsely, yet they look not to be hurt.30. Howbeit for both causes shall they be justly punished: both because they thought not well of God, giving heed unto idols, and also unjustly swore in deceit, despising holiness.31. For it is not the power of them by whom they swear: but it is the just vengeance of sinners, that punisheth always the offence of the ungodly.

წინა თავი შემდეგი თავი

Wisdom of Solomon 14 განმარტებები

დამოწმებები (1)

საუბარი 11. იმის შესახებ, რომ სათნოებისთვის დიდი მოშურნეობაა საჭირო

თემატური კომენტარი

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

Wisdom of Solomon 14:3

1. ზომიერება და წესრიგი ღვთის ქმნილებაში:

...ებით კარგად დაინახო, რამდენი გონიერება ღვთის სიბრძნემ ადამიანურ ბუნებაში ჩადო. დიდ გზებზე მოგზაურობისას ისე კარგად არ იციან მოსახვევები, როგორც მეზღვაურები წყალზე ზუსტად იცავენ გზას. ამიტომ წერილიც, ღვთის უსაზღვრო სიბრძნით გაოცებული, ამბობს: „მიეც ზღუასა ზედა გზა და ღელვათა ზედა ალაგნი კრძალულნი" (). რომელი ადამიანური გონება შეძლებს ამის ჩაწვდომას? ასეთივე გონივრული მოწყობა იპოვი იმაშიც, რაც ადამიანთა საკვებს ეხება: ყოველი დროისა და ყოველი წლის დროისთვის უფალმა სხვადასხვა საკვები მოგვცა, და მიწა, როგორც კეთილი ძიძა, შემოქმედის ბრძანებას მორჩილი, თავის საჩუქრებს გვიძღვნის.

2. დიდმარხვა და სულიერი სიმდიდრის შეძენა

მაგრამ, რათა ეს სიტყვა ზედმეტად არ გავაგრძელო, თქვენ, როგორც გონიერმა ადამიანებმა, თავად შეგიძლიათ დანარჩენიც გამოიცნოთ: „ეც ბრძენსა მიზეზ და უბრძნეს იყოს" (). არა მხოლოდ ჩვენს საკვებზე ეს ჩანს, არამედ უტყვ ცხოველთა საკვებზეც. სხვა მრავალი რამიდანაც შეგიძლიათ, თუ ინდომებთ, კვლევის გზით შეიცნოთ უმაღლესი ხელოვანის, ღვთის, გამოუთქმელი სიბრძნე და უსაზღვრო სახიერება, შეიცნოთ, რომ ყოველი ქმნილება რაღაც გონივრული მიზნით არის შექმნილი. ასევეა, ვნახავთ, ჩვენთვის წმიდა დ...

წინა თავი შემდეგი თავი