თარგმანი: ესე თქუა მოციქულმან, რაჲთა ყოველივე საქმე ძისაჲ მამისად შეგერაცხოს, რომელი-იგი არს მიზეზ უჟამო და პირველ ყოველთა საუკუნეთა ესევითარისა მშობელ ძისა, რომელი ამას ყოველსა შემძლებელ იყოს. ხოლო შენ მორჩილებაჲ რაჲ გესმას, ნუ მონებად რადმე, არამედ ღმრთივშუენიერად გულისჴმა-ჰყოფდ ერთობად ნებისა და მოქმედებისა, რამეთუ პატივ-სცემს მას, ვითარცა მიზეზსა და მშობელსა თჳსსა. ხოლო ღმრთისაჲ ყოველთა შინა ყოფაჲ ვიეთმე ესრეთ გულისჴმა-ყვეს, ვითარმედ: რაჟამს ცოდვაჲ და ეშმაკი განქარდენ, მიერითგან ღმერთი იყოს ყოვლად ყოველსა შინა, რაჟამს ჩუენ კაცნი არღარა ღმრთად და მამონად განვიყოფვოდით, არამედ შეურყეველ ვიყვნეთ მონებისაგან მისისა. ხოლო ვიეთმე — ესრეთ, ვითარმედ: სიტყჳთა ამით ეგულების მოციქულსა ყოვლისავე ღმრთისა აღყვანებად, რაჲთა არა ორნი დასაბამნი გულისჴმა-ჰყვნე, რამეთუ, რაჟამს ყოველივე ფერჴთა ქუეშე ძისათა დამორჩილებულ იყოს და მით ყოვლითურთ ძე მამასა პატივ-სცემდეს ვითარცა დასაბამსა და მიზეზსა უჟამოსა. ცხად არს, ვითარმედ ერთ არს ღმრთეებაჲ და უფლებაჲ ღმრთისაჲ, ყოველთა შორის სამგუამოვნად და ერთღმრთეებად ქადაგებულისაჲ.
ჳკუმენისი: ესე არს ღმრთისა მამისა...