1 ტიმოთეს მიმართ 5:1

„ამცნებდ ამას და ასწავებდ. ნუმცა ვინ სიჭაბუკესა შენსა შეურაცხ-ჰყოფნ; არამედ სახე ექმენ მორწმუნეთა მათ სიტყჳთა, სლვითა, სიყუარულითა, სულითა, სარწმუნოებითა, სიწმიდითა. ვიდრემდე მოვიდე, ეკრძალე საკითხავსა, ნუგეშინის-ცემასა, მოძღურებასა; ნუ უდებ-ჰყოფ, რომელ-ეგე არს შენ თანა მადლი, რომელი მოგეცა შენ წინაწარმეტყუელებითა, დასხმითა ჴელთა ხუცობისათა." (1 ტიმ 4:11–14).

1.

საქმეთაგან ზოგს სწავლება სჭირდება, ზოგს კი ბრძანება. ამრიგად, თუ იმაზე გასცემ ბრძანებას, რის შესახებაც სწავლება გვმართებს, სასაცილო გახდები; და კვლავ, თუ იმაზე ასწავლი, რის შესახებაც ბრძანება გვმართებს, იმავეს ასევე განიცდი. რას ვამბობ, მაგალითად: ბოროტი რომ არ უნდა იყო, ამის შესახებ სწავლება კი არ არის საჭირო, არამედ ბრძანება და უფრო მეტი ხელმწიფებით აკრძალვა; ასევე, იუდეველობა რომ არ უნდა იყოს, ამას ბრძანება სჭირდება. ხოლო თუ ამბობ, რომ საჭიროა, კაცმა თავისი ქონება გასცეს, რომ საჭიროა...

...და ამას თანა უქმობასა ისწავებენ და მიმოსლვასა სახლითი სახლად, არა ხოლო უქმობასა, არამედ სიჩქურესა და გამოწულილვასა და იტყჳედ უჯეროსა. მნებავს უკუე ჭაბუკთა ქორწინებაჲ, შვილთა სხმაჲ, სახლისა პყრობაჲ და არცა ერთისა მიზეზისა ცემად მჴდომსა ადგილად გინებისა. რამეთუ აწვე ვინმე გარდაიქცეს შედგომად ეშმაკისა.“** (1 ტიმ 5:11–15).

1.

პავლემ ქვრივების შესახებ ვრცელი სიტყვა წარმოთქვა, მათი ასაკიც განსაზღვრა, როცა თქვა: „ქურივადმცა შერაცხილ არს ნუ უნაკლულესი სამეოცისა წლისაჲ“ (1 ტიმ 5:9), და ქვრივის თვისებაც გვასწავლა, როცა თქვა: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა“ (1 ტიმ 5:10). აქ კი კვლავ ამბობს: „ხოლო ქურივთა ჭაბუკთა განეშორე“ (1 ტიმ 5:11). ქალწულების შესახებ კი, თუმცა საქმე ბევრად უფრო მძიმეა, არაფერს ამის მსგავსს არ მიანიშნებს; და სამართლიანადაც. რატომ? რადგან ისინი უფრო დიდისთვის ჩაიწერნენ, და იქ...

...ირიცხება. რატომ განიხილავს ასაკს ასე ზუსტად, ამის მიზეზს შემდეგ ასახელებს — არა საკუთარი მხრიდან, არამედ როგორც თვით ქვრივებისგან შემოტანილს. ხოლო ჯერჯერობით მომდევნო სიტყვები მოვისმინოთ; ამბობს: „და საქმეთა შინა კეთილთა წამებულ“ (1 ტიმ 5:10).

რომელი საქმეებით? „უკუეთუ შვილნი განზარდნა“ (1 ტიმ 5:10). მართლაც, მცირე საქმე არ არის ეს — შვილების აღზრდა. ხოლო შვილების აღზრდა უბრალოდ შვილების მხოლოდ გამოკვებას კი არ ნიშნავს, არამედ იმასაც, რომ როგორც საჭიროა, ისე აღზარდო, როგორც ზემოთ ამბობს: „უკუეთუ ეგნენ სარწმუნოებით და სიყუარულით და სიწმიდით“ (1 ტიმ 2:15). ხედავ, როგორ ყველგან თავისიანთათვის გაწეულ კეთილ საქმეებს უცხოთათვის გაწეულზე წინ აყენებს? რადგან პირველად ამბობს და შემდეგ ასე აგრძელებს: **„უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდა...

...რ სხვაზე: ის ამისთვისაც დიდ საზღაურსა და მისაგებელს მიიღებს. მოისმინეთ ეს, მამებო და დედებო: შვილთა აღზრდა თქვენთვის საზღაურის გარეშე არ დარჩება. ამიტომაც შემდგომ ამბობს: „და საქმეთა შინა კეთილთა წამებულ: უკუეთუ შვილნი განზარდნა“ (1 ტიმ 5:10); სხვებთან ერთად ამასაც ასახელებს. რადგან მცირე საქმე არ არის, რომ ღმერთისგან მოცემული შვილები კვლავ ღმერთს მიუძღვნა.

რადგან თუ დასაწყისიდანვე კარგი ქვაკუთხედი და საფუძვლები ექნებათ, დიდ საზღაურს მიიღებენ; ხოლო თუ უყურადღებოდ დატოვებენ, ასევე სასჯელს მიიღებენ. რადგან ელიც თავისი შვილების გამო დაიღუპა; მას ხომ მათი შეგონება მართებდა. მაგრამ ხომ შეაგონებდა; თუმცა არა ისე, როგორც საჭირო იყო, რადგან არ ისურვა მათი დამწუხრება და მათთან ერთად საკუთარი თავიც დაღუპა. მოისმინეთ ეს, მამებო: „განზარდენით იგინი სწავლითა და მოძღურებითა უფლისაჲთა“ (ეფეს 6:4) — და ეს დიდი ყურადღებით გააკეთეთ....

...რ არის, არამედ ზედმეტ საქმეებში ჩარევა. შენ კი იმას, რაც ბოროტება არ არის, არ აკეთებ; ხოლო იმას, რაც განურჩეველი კი არა, ბრალდების ქვეშ მყოფია, იტვირთავ. ამიტომაც ამბობს მოციქული: „რამეთუ აწვე ვინმე გარდაიქცეს შედგომად ეშმაკისა.“ (1 ტიმ 5:15); რადგან მათ არ იცოდნენ, როგორ ექვრივათ კეთილად. გსურს გაიგო, რა არის ქვრივი და რა არის ქვრივის ღირსება? მოუსმინე პავლეს, რომელიც ამბობს: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა, უკუეთუ ჭირვეულთა შეეწია, უკუეთუ ყოველსა საქმესა კეთილსა შეუდგა.“ (1 ტიმ 5:10). რადგან, როცა ქმრის სიკვდილის შემდეგ დიდძალი სიმდიდრის ტვირთით ხარ გარემოცული, ბუნებრივია, ქვრივობას ვერ იტვირთავ. ამიტომ გადაიტანე ეს სიმდიდრე ცაში და ქვრივობის ტვირთი შენთვის სატარებელი გახდება. მაშ რა, ამბობს იგი, თუ მყავს შვილები, მამობრივი მემკვიდრეობის მემკვიდრეები?...

...). ამრიგად ქრისტემ მორჩილს ყოველგვარი საბაბი გადაუკეტა.

ხოლო პავლე ტიმოთესადმი წერისასაც ამბობდა: „რომელნი კეთილად ძღოდიან ხუცესნი, ორის ნაწილის პატივის ღირს იყვნედ, უფროჲს ხოლო რომელნი შურებოდიან სიტყჳთა და მოძღურებითა." (1 ტიმ 5:17). ებრაელთა მიმართაც წერისას ამბობდა: „დაემორჩილენით წინამძღუართა თქუენთა და ერჩდით მათ" (ებრ 13:17); და აქაც კვლავ: „ხოლო გლოცავთ თქუენ, ძმანო, იცნითმცა მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ" (1 თეს 5:12). რადგან, როცა თქვა: „აღაშენებდით ურთიერთსა" (1 თეს 5:11), რათა არ ეფიქრათ, რომ ისინი მოძღვართა ღირსებამდე აიყვანა, ამას დაურთო, თითქოს ამბობდა: თქვენც მოგეცით ნება, ერთმანეთი აღაშენოთ, რადგან შეუძლებელია მოძღვარმა ყოველივე თქვას. ამბობს: „მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ და მასწავლელნი იგი თქუენნი" (...

...ულს? რადგან, თუ მათ სიყრმიდანვე ისე აღზრდი, როგორც აღზრდა ჯერ არს, მამობრივი მფარველობის სიკეთეს გაცილებით მეტად მიიღებენ. ხოლო რომ ეს საქმე ქვრივებს ეკუთვნის, ბავშვების აღზრდას ვამბობ, მოისმინე პავლესგან: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა" (1 ტიმ 5:10); და კვლავ: „არამედ ცხონდების შვილთა სხმისაგან, უკუეთუ ეგნენ სარწმუნოებით და სიყუარულით და სიწმიდით ღირსებასა ზედა." (1 ტიმ 2:15) — არ უთქვამს: „ქმრისაგან". ჩაუდეთ მათ ღმრთის შიში სიყრმიდანვე და ეს ყოველ მამაზე მეტად დაიცავს მათ; ეს დაურღვეველი ზღუდე იქნება. რადგან, როცა მცველი შიგნით არის დამკვიდრებული, გარეგანი ხერხები აღარ გვჭირდება; ხოლო როცა იგი არ არის, ყოველივე გარეგანი ამაო ხდება. ეს იქნება მათთვის სიმდიდრეც, დიდებაც და კეთილწესიერებაც; ეს მათ ბრწყინვალედ გახდის არა მხოლოდ მიწაზე, არამედ ცათა შინაც.

ნუ მიაპყრობ მზერას იმათკენ, ოქროს სარტყლებით შემოსარტყლულებისკენ, ნურც ცხენებზე ამხედრებულებისკენ, ნურც სამეფო სასახლეებში მამე...