1 ტიმოთეს მიმართ 5:8

„ხოლო უკუეთუ ვინმე თჳსთა და უფროჲსღა სახლეულთა არა მოღუაწე იყოს, სარწმუნოებაჲ უარ-უყოფიეს და არს იგი ურწმუნოჲსა უძჳრეს." (1 ტიმ 5:8).

1.

ბევრს ჰგონია, რომ ცხონებისთვის საკუთარი სათნოება ჰყოფნით; და თუ თავიანთ ცხოვრებას კარგად მოაწყობენ, ფიქრობენ, რომ ცხონებისთვის აღარაფერი აკლიათ. მაგრამ სწორად არ ფიქრობენ. ამას ისიც აჩვენებს, რომელმაც ერთი ტალანტი დამარხა; რადგან მან იგი დაკლებული კი არ წარადგინა, არამედ მთლიანი და ისეთი, როგორიც მიმბარებელმა მისცა. ამას აქაც ნეტარი პავლე აჩვენებს, როცა ასე ამბობს: „ხოლო უკუეთუ ვინმე თჳსთა... არა მოღუაწე იყოს“ (1 ტიმ 5:8). ყოველგვარ ზრუნვას გულისხმობს: სულისადმი ზრუნვასაც და სხეულისადმიც; რადგან ესეც ზრუნვაა. ხოლო ვინც საკუთარებზე, და განსაკუთრებით სახლეულებზე, ანუ ნათესაობით დაკავშირებულებზე არ...

...ამბობს ეს ნეტარი სხვა ადგილასაც: „ღმერთსა აღიარებენ ვითარმედ იციან, ხოლო საქმითა უარ-ჰყოფენ“ (ტიტ 1:16)¹; და კვლავ: „სარწმუნოებაჲ უარ-უყოფიეს და არს იგი ურწმუნოჲსა უძჳრეს“ (1 ტიმ 5:8); და კვლავ: „უკუეთუ ვინმე ძმაჲ სახელდებულ იყოს მეძავ ანუ ანგაჰრ, გინა კერპთ-მსახურ“ (1 კორ 5:11), ასეთი ღმერთს პატივს არ სცემს; და კვლავ: „ძმისა თჳსისა მოძულე ღმერთს არა იცნობს“ (1 იოან 4:8; შდრ. 1 იოან 4:20)¹. ხედავ, რამდენი სახეა უკეთურებისა? ამიტომ ამბობს: „ყოვლითა ღმრთის მსახურებითა და სიწმიდითა“ (1 ტიმ 2:2). რადგან უკრძალველი მარტო მეძავი კი არ არის, არამედ ანგარიც შეიძლება უკრძალველად და თავშეუკავებლად იწოდოს; ვინაიდან ეს სურვილიც სხეულთა სურვილზე არანაკ...

...ლისმოქმედებისანი მოუცემიან ჩუენდა ღმერთსა, რაჲთა რომელსამე ვითარცა ნათესავსა ვსწყალობდეთ, და რომელსამე - ვითარცა მეგობარსა, და რომელსამე - ვითარცა მეცნიერსა, და რომელსამე - ვითარცა კაცსა ჩუენისა ბუნებისასა. ხოლო უკუეთუ ყოველი ესე შეურაცხ-ვყოთ, გუესმეს პავლეს მიერ, ვითარმედ: „უძჳრეს ხარ შენ წარმართთასა“, (შდრ. 1 ტიმ. 5,8) რამეთუ მათ, რომელთა არარაჲ ასმიეს მოწყალებისა და სასუფეველისათჳს, გძლეს მოწყალებითა. ხოლო შენ, რომელსა გისწავიეს მტერთაცა სიყუარული, მეგობარნიცა მტერად გიჩნანა და ოქროჲ უფროჲს გეწყალის, ვიდრე კაცნი? ვინაჲ შემოვიდა ესეოდენი ესე უწყალოებაჲ და ბოროტებაჲ? რამეთუ უკუეთუმცა ვინმე დაჯდა ადგილსა მაღალსა განცდად საქმეთა კაცობრივთა, რაოდენმცა იტირა და მწუხარე იქმნა, და რაზომცა განიკითხა იგი?

რამეთუ საქმეთა ვიქმთ, რომელნი ღირს არიან სიცილისა და კიცხევისა: იგი ვინმე ზრდის ძაღლთა ნადირობად ველურთა ნადირთა, და თჳთ უუგუნურეს ნადირთასა იქმნების; სხუაჲ ზრდის ქორთა და შავარდენთა და ოქროსა ფრიადსა წარაგებს ესევითართა ზედა და კაცთა შიმშილითა მომყმართა არა მიჰხედავს; სხუაჲ კუალად ოქროსოფიოთა და მარმარილოთა კრებს და დაასხამს კედელთა და გლახაკთა შიშუელთა მცირესაცა სამოსელსა არა მისცემს; და ურიცხუნი აქუნდიან სამოსელნი, და გლახაკთა ერთიცა არა აქუნ.

დ...