1 ტიმოთეს მიმართ 6:12

...ხვეჭელობაში არ ჩავარდე. ღვთისმოსაობას - მოძღვრებათა სისწორეს; რწმენას, რომელიც გამოძიებას ეწინააღმდეგება; სიყვარულს, მოთმინებას, სიმშვიდეს. შემდეგ ამბობს: „მოიღუაწე ღუაწლი იგი კეთილი სარწმუნოებისაჲ, შეიტკბე საუკუნოჲ იგი ცხორებაჲ“ (1 ტიმ 6:12). აჰა, საზღაურიც. ანუ: „რომელსაცა იჩინე, და აღიარე კეთილი იგი აღსარებაჲ წინაშე მრავალთა მოწამეთა“ (1 ტიმ 6:12), საუკუნო ცხოვრების სასოებით. ეს ნიშნავს: ნუ შეარცხვენ იმ კადნიერებას; რატომ ირჯები უსარგებლოდ?

მაგრამ რომელ განსაცდელსა და მახეს ამბობს, რომ გამდიდრების მოსურნენი ითმენენ? რადგან რწმენისგან აცდენს მათ, საფრთხეებში ახვევს და უფრო გაუბედავებად აქცევს. და უგუნურ გულისთქმებსაც, ამბობს. როგორ არ არის უგუნური გულისთქმა, როცა მასხარებს იყოლიებენ, როცა ჯუჯებს ინახავენ არა კაცთმოყვარეობისთვის, არამედ გასართობად?...

...1 იოანე 4,5). ამიტომაც გულმოდგინედ ცდილობენ შეუდგნენ „სიმართლესა, ღმრთის მსახურებასა, სარწმუნოებასა, სიყვარულსა, მოთმინებასა, სიმშჳდესა“ (I ტიმ 6,2), რათა აღასრულონ წმ. პავლეს დარიგება: „მოიღუაწე ღუაწლი იგი კეთილი სარწმუნოებისაჲ“(I ტიმ. 6,12).

როცა მეორე სიცოცხლეზე საუბრობს უფალი, ასე გვაფრთხილებს: „...იწრო არს ბჭე და საჭირველ გზაჲ, რომელი მიიყვანებს ცხორებასა, და მცირედნი არიან, რომელნი ჰპოებენ მას“(მათე 7,14).

გადის თვეები, წლები... დიდთა და მცირეთ, ჩინებულთა და უჩინოთა, ბოროტთა და კეთილთ - ყველას დაუდგება მიწიერ ყოფასთან განშორების დღე. გარდაცვალება სინამდვილეში ხელახალი შობაა სხვა სამყაროში. ბედნიერი ხარ, თუ ეს სიტყვები შენც შეგეხება: „ნეტარ არს გზა ეგე, რომელსა წარმართებულ ხარ დღეს, სულო, რამეთუ ადგილი განსასვენებელი მოგელის შენ“ (კურთხევანი).

მტკივნეულია ახლობელთან განშორება, მაგრამ ცრემლებისა და მწუხარების მიღმა უნდა დავინახოთ ნათელი დაუღამებელი, რომლითაც მოცულია განსვენებულის სული; უნდა დავინახოთ ქრისტეს მიერ სიკვდილის ძლევა.

გულდასმით უნდა ვიკითხოთ დიდებულთა და ღვთისსათნო ჩვენთა წინაპართა ისტორია, უნდა საფუძვლია...