2 კორინთელთა მიმართ 12:1

თარგმანი: დაღაცათუ ზემო მრავალი ეთქუა სიქადულად შესარაცხელი, არამედ არარაჲვე მათგანი იყო ესოდენ დიდ, რამეთუ პირველ წარმოთქუმულნი იგი ცხადნი საქმენი იყვნეს მრავალთა მიერ არა ხოლო სმენილნი, არამედ თუალით ხილულნიცა. ხოლო ესე ყოველთაგან დაფარულ იყო. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: "შე-არა-ჰგავს", არა თუ თავსა შინა თჳსსა ქონებაჲ ესევითართაჲ, არამედ — სხუათა მითხრობაჲ, რამეთუ არათუ ქონებაჲ მადლთაჲ ფარულად, არამედ მითხრობაჲ სხუათაჲ აღაზუავებს კაცსა. გარნა მოციქული ამათ ესევითართა სავნებელთაგან შეუხებელ იყო სიმაღლითა თჳსთა სათნოებათაჲთა, არამედ ჩუენ განგუსწავლის არაოდეს კადრებად სხუათა მითხრობასა ესევითართა მადლთა სიმაღლისასა.

...ბს, უკუეთუ ვინმე შეგჭამს, უკუეთუ ვინმე მიგიღებს, უკუეთუ ვინმე ამაღლდების თქუენ-ზედა, უკუეთუ ვინმე პირსა გცემს. ხოლო მოსლვაჲ ჴორცითა უძლურ, და სიტყუაჲ შეურაცხ. მომმადლეთ მე შეცოდებაჲ ესე."** (2 კორ 11:20; 2 კორ 10:10; 2 კორ 12:13). რამეთუ იქაც აჩვენებს, რომ ფრიად მდაბალი იყო, რადგან ესოდენი რამ დაითმინა. აქ კი ფულზეც ამბობს ამას: „და ესეღა ჴელ-გუეწიფების, და- თუმცა რაჲმე-გამძიმეთ, ვითარცა ქრისტეს მოციქულთა," (1 თეს 2:6). „არამედ ვიქმნენით ჩუენ მშჳდ და მყუდრო თქუენ შორის" (1 თეს 2:7). „ვითარცა მზრდელი რაჲ ჰფუფუნებენ თჳსთა შვილთა. ეგრეთ მოსურნე ვიყვენით თქუენდა და ჯერ-გჳჩნდა მიცემად თქუენდა არა ხოლო სახარებაჲ იგი ღმრთისაჲ, არამედ თჳსთაცა სულთა, რამეთუ საყუარელ ჩუენდა იქმნენით." (1 თეს 2:7–8). **„არამედ ვიქმნენით ჩუენ მშჳდ და მყუდრ...