თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან ვედრებით და არა ბრძანებით წარმომევლინა თქუენდა ტიტე, არავე ცთომა იყო, ეჴუმია თუმცა რაჲმე თქუენგან, არამედ უწყი თანამოწამებითა მისდა წარმოყოლილისა ძმისაჲთა, ვითარმედ არარაჲ მოუხუეჭიეს უნებლიეთ, ნებსითითა წადიერებითა არარაჲსა მომცემელთაგან. ხოლო კუალად ამასცა მადლსა თჳსსა და მოწაფეთასა ღმრთისა მიმართვე აღიყვანებს, რამეთუ ზეგარდამოჲსა სულისა საქმე არს, რაჟამს კაცი ნაკლულევანი საჭიროჲსაცა საზრდელისაგან მოთმინებით თავს-იდებდეს სიყმილსა და არცა ერთსა რას ვისგან მიიღებდეს. ხოლო შენ იხილე, ვითარ სათნოებაჲ ესე უსასყიდლოდ სახარებისაჲ არა ხოლო თავით თჳსით წარჰმართა მოციქულმან, არამედ სხუანიცა მოციქულნი აღიბაძვნა, რომელთათჳს აწ სწორებით იტყჳს, ვითარმედ: "მითვე სულითა ვიდოდეთ და მათვე კუალთა შეუდეგით". ცხად არს, ვითარმედ ზეგარდამოჲსა მადლისათა, რომელმან განმაძლიერნა ჩუენ თავს-დებად ყოვლისავე ძჳრისხილვისა.
2 კორინთელთა მიმართ 12:18
17. ნუუკუე რომელი-იგი მივავლინე თქუენდა, მის მიერ მო-მე რაჲ-გაანგაჰრე თქუენ?18. ვჰლოცევდ ტიტეს და თანამივაყვანე ძმაჲ: ნუ მო-მე რაჲ-გხუეჭა ტიტე? ანუ არა მითვე სულითა ვიდოდეთა? ანუ არა მათვე კუალთა შეუდეგითა?19. კუალად გგონიეს, ვითარმედ თქუენ სიტყუას-გიგებთ. წინაშე ღმრთისა ქრისტეს მიერ ვიტყჳთ, ხოლო ყოველივე, საყუარელნო, თქუენისა აღშენებისათჳს არს.
2 კორინთელთა მიმართ თავი 12