...ყო და დიდი ნაკლებობა იყო ქანაანის მიწაზე, ეგვიპტეში წავიდა; მაგრამ იქ შიმშილის დაკმაყოფილების საშუალების ძიებით კიდევ უფრო დიდ საფრთხეებში ჩავარდა. მისი ცოლის სარას მშვენიერება და სილამაზე სიკვდილს ემუქრებოდა. ამიტომ, „რაჟამს მიეახლა შთასლვად ეგჳპტედ", ეუბნება: „უწყი, რამეთუ დედაკაცი პირკეთილი ხარ შენ" (), ვიცი შენი სახის სილამაზე და მეშინია ეგვიპტელთა თავშეუკავებლობის. მაშ, თუ დაგინახავენ და გაიგებენ, რომ ცოლივით ვექცევი, შენ ცოცხალს დაგტოვებენ, თავიანთი უგუნური ვნების დასაკმაყოფილებლად, მე კი მომკლავენ, რომ უშიშრად აღასრულონ თავიანთი ურჯულოება რადგან მაშინ ვერავინ გამოამჟღავნებს მას. მაშ, თქვი, ძმა შენი ვარო. შენიშნე ადამანტის სული, შენიშნე რკინაზე მტკიცე გული. მოსალოდნელმა უბედურებამ სული არ შეურყია; არც იფიქრა, არც თავის თავს უთხრა: იმისთვის დავტოვე სამშობლო და ასეთი დიდი მორჩილება რომ გამოვიჩინე, უცხო ქვეყანაში მოვედი, რომ ასეთი უბედურებები გადამხდომოდა? ხომ ცოტა ხნის წინ აღმითქვეს: „თესლსა შენსა მივსცე ქუეყანა ესე"? აი, მრუშობისა და სიკვდილის შიში ჩვენს სულებს აშფოთებს. მაგრამ ამგვარი არაფრის ფიქრი არ მოუშვა თავში. ერთი რამ ჰქონდა მხედველობაში ამ საშინელ გარემოებაში — ორი მოსალოდნელი საფრთხიდან თუნდაც ერთი როგორმე თავ...
დაბადებისა 12:11
10. და იქმნა სიყმილი ქუეყანასა ზედა და შთავიდა აბრაამ შთასლვად ეგჳპტეს მსხემობად მუნ, რამეთუ განძლიერდა სიყმილი ქუეყანასა ზედა.11. ხოლო იყო, რაჟამს მიეახლა აბრაამ შთასლვად ეგჳპტედ, ჰრქუა აბრაამ სარას, ცოლსა თჳსსა: უწყი, რამეთუ დედაკაცი პირკეთილი ხარ შენ;12. იყოს უკუე, ვითარცა გიხილონ შენ მეგჳპტელთა, თქუან, ვითარმედ: ცოლი მისი არს ისი და მომკლან მე, ხოლო შენ გიგულონ.
დაბადებისა თავი 12