დაბადებისა 12:11

შეხედე, როგორ ფართოვდებოდა მართლის ასპარეზი. უფალი ისე აწყობდა, რომ ის მოძღვარი გამხდარიყო არამხოლოდ პალესტინის მცხოვრებთათვის, არამედ ეგვიპტელთათვისაც, და ყველასთვის თავისი სათნოების ნათელი გამოევლინა. როგორც რაღაც მნათობი, ქალდეის მიწაში დამალული და ფარული, ღმერთმა იქიდან აღამაღლა, რომ ცთომილების სიბნელეში მჯდომთ ჭეშმარიტების გზა ეჩვენებინა. მაგრამ, ალბათ, ვინმე იტყვის: რატომ არ გახადა ღმერთმა მართალი ქალდეის მიწის მცხოვრებთა ღვთისმოსაობისკენ მეგზურად? შეიძლება ვიფიქროთ, რომ მათ ცხონებაზეც სხვათა მეშვეობით ღმერთმა მზრუნველობა გამოიჩინა; მაგრამ ისმინე, რას ამბობს ქრისტე: „არა არს წინაწარმეტყუელი შეურაცხ, გარნა სოფელსა თჳსსა" (მათ 13:57). მაშ, ღმერთმა, რომ აესრულებინა აღთქმა, რომელიც მართალს მისცა, როცა უთხრა: „განვადიდო სახელი შენი", — დაუშვა შიმშილი და ამ უკიდურესობით ეგვიპტეში წასვლა, რათა იქაურმა მცხოვრებლებმაც შეიტყონ, რა დიდია ამ კაცის სათნოება. შიმშილი, როგორც რაღაც ჯალათი, ბორკილებით შეკრა იგი, ძალით წაათრია უდაბნოდან ეგვიპტეში. მაგრამ ვნახოთ ბოლოს, რა მოხდა ამის შედეგად და რა...

...ყო და დიდი ნაკლებობა იყო ქანაანის მიწაზე, ეგვიპტეში წავიდა; მაგრამ იქ შიმშილის დაკმაყოფილების საშუალების ძიებით კიდევ უფრო დიდ საფრთხეებში ჩავარდა. მისი ცოლის სარას მშვენიერება და სილამაზე სიკვდილს ემუქრებოდა. ამიტომ, „რაჟამს მიეახლა შთასლვად ეგჳპტედ", ეუბნება: „უწყი, რამეთუ დედაკაცი პირკეთილი ხარ შენ" (დაბ 12:11), ვიცი შენი სახის სილამაზე და მეშინია ეგვიპტელთა თავშეუკავებლობის. მაშ, თუ დაგინახავენ და გაიგებენ, რომ ცოლივით ვექცევი, შენ ცოცხალს დაგტოვებენ, თავიანთი უგუნური ვნების დასაკმაყოფილებლად, მე კი მომკლავენ, რომ უშიშრად აღასრულონ თავიანთი ურჯულოება რადგან მაშინ ვერავინ გამოამჟღავნებს მას. მაშ, თქვი, ძმა შენი ვარო. შენიშნე ადამანტის სული, შენიშნე რკინაზე მტკიცე გული. მოსალოდნელმა უბედურებამ სული არ შეურყია; არც იფიქრა, არც თავის თავს უთხრა: იმისთვის დავტოვე სამშობლო და ასეთი დიდი მორჩილება რომ გამოვიჩინე, უცხო ქვეყანაში მოვედი, რომ ასეთი უბედურებები გადამხდომოდა? ხომ ცოტა ხნის წინ აღმითქვეს: „თესლსა შენსა მივსცე ქუეყანა ესე"? აი, მრუშობისა და სიკვდილის შიში ჩვენს სულებს აშფოთებს. მაგრამ ამგვარი არაფრის ფიქრი არ მოუშვა თავში. ერთი რამ ჰქონდა მხედველობაში ამ საშინელ გარემოებაში — ორი მოსალოდნელი საფრთხიდან თუნდაც ერთი როგორმე თავ...