...დიდრით დაბრუნდნენ. ასეთია ჩვენი ბრძენი მეუფე: ჯერ უბედურებების უკიდურეს ზომამდე გაზრდას დაუშვებს, შემდეგ კი ქარიშხალს გაფანტავს, სიმშვიდეს მოჰგვრის და ყოველივეში დიდ ცვლილებას, სურს ამით გვიჩვენოს თავისი ძალის სიდიადე. „ხოლო გამოვიდა აბრაამ ეგჳპტით, იგი და ცოლი მისი და ყოველნი მისნი, და ლოთ მის თანა უდაბნოდ" (). ადგილზე იქნება ამ მართლისთვის იმ სიტყვების მიყენება, რომლებიც ნეტარმა დავითმა ბაბილონის ტყვეობიდან დაბრუნებულთა შესახებ წარმოთქვა: „რომელნი სთესვიდენ ცრემლით, მათ სიხარულით მოიმკონ. მისლვით მივიდოდეს და ტიროდეს, რომელნი სთესვიდეს თესლსა მათსა; მოსლვით მოვიდოდეს და უხაროდა, რომელთა მოაქუნდა მჭელეულები მათი" (ფსალმ 125:5–6). ხედავ, როგორ შესვლა შფოთითა და შიშით იყო სავსე, თანაც სიკვდილის შიშითაც კი? ახლა კი შეხედეთ, როგორ დაბრუნება დიდი პატივითა და დიდებით სავსეა, როგორ მართალი ბოლოს ყველასთვის პატივსაცემი გახდა — ეგვიპტელთათვისაც და პალესტინის მცხოვრებთათვისაც. და ვინ არ პატივს სცემდა ადამიანს, რომელსაც ღმერთი ასე იცავდა და ასეთი მზრუნველობით ეხვეოდა? ალბათ, არავისთვის არ დარჩა ფარული ის, რაც მეფეს და მის სახლეულს მოხდა. ასე რომ, ეს ყველაფერი დაშვებული იყო, და მართლის განსაცდელები ამ ხარისხამდე მივიდა — იმისთვის, რომ მისი...
დაბადებისა 13:1
1. ხოლო გამოვიდა აბრაამ ეგჳპტით, იგი და ცოლი მისი და ყოველნი მისნი, და ლოთ მის თანა უდაბნოდ.2. და აბრაამ იყო მდიდარ ფრიად საცხოვრითა და ვეცხლითა და ოქროჲთა.
დაბადებისა თავი 13