...დიდად ზრუნავდნენ უმანკოებაზე, ქალებიც შორს იყვნენ ეჭვიანობისგან. წერილი განზრახ მუდმივად ამბობს: „და მოიყუანა სარა აგარ, მჴევალი", და კვლავ: „მისცა იგი ცოლად", — რათა ხედავდე, რა უვნებელად სრულდებოდა ეს საქმე მათთან და რა სიბრძნისმოყვარეობა ჰქონდათ. „და შევიდა, — ნათქვამია, — აგარის მიმართ და მიუდგა" (). შეხედე, როგორ იცნობს სარა, რომ არა მართალ აბრაამში იყო მათი ბერწობის მიზეზი, არამედ მის საკუთარ ბერწობაში: აი, თანაცხოვრებას მაშინვე ჩასახვა მოჰყვა. მაგრამ ახლა შეხედე მხევლის კეთილშობილების ნაკლებობას და ქალური სქესის სისუსტეს, რათა აქედანაც ნახო მამამთავრის დიდი სიმშვიდე. „და იხილა, — ნათქვამია, — რამეთუ მუცელქმულ არს. და უპატიო იქმნა დედოფალი მისი მის წინაშე". ასეთია მონათა ჩვეულება: მცირე ბედნიერება რომ მიიღონ, საკუთარ ფარგლებში ვერ რჩებიან, არამედ მაშინვე ივიწყებენ თავიანთ მდგომარეობას და უგუნურობას ეძლევიან; ასევე მოხდა ამ მხევალთანაც. როცა ფეხმძიმობა შეიცნო, არც თავისი დედოფლის საკვირველ სიბრძნეზე იფიქრა, არც საკუთარ მდაბალ მდგომარეობაზე, არამედ ამპარტავნებამ შეიპყრო, და დედოფალს დაუწყო ზიზღი, რომელმაც იმდენი მზრუნველობა გამოუჩინა, რომ თავისი ქმრის საწოლზეც კი აიყვანა. რა თქვა სარამ? **„და ჰრქუა სარრა აბრაამის მიმა...
დაბადებისა 16:4
3. და მოიყუანა სარა, ცოლმან აბრაამისმან, მჴევალი მისი, მეგჳპტელი აგარ, შედგომად ათისა წლისა დამკჳდრებისა აბრამისა ქუეყანასა ქანანისსა, და მისცა იგი აბრაამს, ქმარსა თჳსსა, ცოლად მისსა.4. და შევიდა აგარის მიმართ და მიუდგა. და იხილა, რამეთუ მუცელქმულ არს. და უპატიო იქმნა დედოფალი მისი მის წინაშე.5. და ჰრქუა სარრა აბრაამის მიმართ: ვიუსამარლოები შენგან, მე მოგეც შენ მჴევალი ჩემი წიაღთა შენთა. ხოლო მან იხილა რაჲ, ვითარმედ მუცელქმულ არს, უპატიო-ვიქმენ წინაშე მისსა. საჯენ ღმერთმან შორის ჩემსა და შენსა.
დაბადებისა თავი 16