...არ უნდა აკეთოს ურჯულო საქმე, არამედ უნდა ეშინოდეს მისი დაუძინებელი თვალისა და სასჯელის საფრთხის ქვეშ ყოველთვის სამართლიანობაზე ზრუნავდეს. შემდეგ, საკუთარი თავის გასამართლებლად, მამამთავარი ამბობს: ნუ იფიქრებთ, რომ ამ შემთხვევაშიც მოვიტყუე; „რამეთუ დაჲცა ჩემი არს ჭეშმარიტად მამით, არა დედით და მეყო მე ცოლ" (). მე და მას, ამბობს, ერთი მამა გვყავს; ამიტომ დად ვუწოდე. მაშ, ნუ მამხილებთ; თუმცა სიკვდილის შიშმა ასეთ აუცილებლობაში ჩამაგდო, რადგან მეშინოდა, თქვენ მისი გამო არ მომეკლათ და თქვენ არ მიეთვისებინათ, მაინც ამ შემთხვევაშიც არ მითქვამს სიცრუე. შეხედე, როგორ ცდილობს მართალი დაამტკიცოს, რომ აქაც არ მოუტყუებია. თუ გინდათ ყველაფერი ზუსტად იცოდეთ ჩემგან, ამბობს, მაშინ მოისმინეთ თავად ის თათბირი, რომელიც ჩვენ შორის იყო. „და იყო, ოდეს გამომიყუანა მე სახლისაგან მამისა ჩემისა" (). აქ ყურადღება მიაქციე მართლის დიდ სიბრძნეს — როგორ აჩვენებს მათ, საკუთარ თავზე თხრობისის რიგში, რომ იგი თავიდანვე ღვთის რჩეულთა შორის იყო, რომ თავად ღმერთმა გამოიწვია იგი სახლიდან და მათ ქვეყანაში მოიყვანა, რომ მეფეს შეეცნო — იგი ღვთის წინაშე დიდი კადნიერების მქონე ადამიანთაგანია. **„ოდეს, — ამბობს, — გამომიყუანა...
დაბადებისა 20:12
11. და ჰრქუა აბრაჰამ: რამეთუ ვთქუ, ნუუკუე არა იყოს ღმრთისმსახურებაჲ ადგილსა ამას და მე მომკლან ცოლისა ჩემისათჳს.12. და რამეთუ დაჲცა ჩემი არს ჭეშმარიტად მამით, არა დედით და მეყო მე ცოლ.13. და იყო, ოდეს გამომიყუანა მე სახლისაგან მამისა ჩემისა და ვარქუ მას: ესე სიმართლე ჰყო ჩემდა მომართ ყოველსავე ადგილსა, ვიდრეცა შევიდეთ მუნ, თქუ ჩემთჳს, ვითარმედ ძმაჲ ჩემი არს.
დაბადებისა თავი 20