დაბადებისა 21:1

1. აბრაამის მწირობა და სათნოება განსაცდელში

მიხარია, როცა ვხედავ, რომ თქვენ მოსასმენად იკრიბებით და დიდი სიამოვნებით იღებთ ჩვენს შეგონებას. ამიტომაც მეც ყოველდღე მეტი მოშურნეობით ვცდილობ ჩემი ღარიბი და უბრალო ტრაპეზი შემოგთავაზოთ. თქვენი გულმოდგინე მოშურნეობა ტრაპეზის სიღარიბეს ფარავს და მცირედს დიდის სახეს ანიჭებს. მსგავსი რამ შეიძლება ხორციელ საჭმელშიც დაინახო. ვინც უკვე გაძღომილ სტუმრებს იღებს, თუნდაც უხვი სანოვაგე შესთავაზოს, სტუმრების სიძღომე მოწვევის ფასს ამცირებს, ისე, რომ დიდიც ხშირად უღირსად ჩანს, რადგან სტუმრები უსიამოვნოდ უახლოვდებიან საჭმელს. პირიქით, ვინც მშიერებს იღებს, ძლიერი სურვილის მქონეთ, თუნდაც ღარიბი ტრაპეზი შესთავაზოს, იგი დიდად ეჩვენებათ, რადგან მოწვეულნი დიდი სიამოვნებით გემოვნობენ შეთავაზებულს. ზუსტად ასევე ჩვენც, თქვენი სულიერი შიმშილის მცოდნენი, არ ვყოყმანობთ მუდმივად, საყვარელნო, შემოგთავაზოთ ჩვენი ტრაპეზი, თუმცა მარტივი და ღარიბია. ასევე ბრძენმა თქვა: „შჯობს სტუმრობაჲ მხლითა სიყუარულითა და მადლობითა, ვიდრე ზუარაკთა ბაგათაგან დაკლულთა მტერობით" (იგავ 15:17),...

...რედა რა ვირწმუნე? რომ ეს არის სიცოცხლე. ამრიგად, თუნდაც აქ იმის საწინააღმდეგოს ხედავდე, რაც ირწმუნე, ნუ შეძრწუნდები, რადგან აბრაამმაც საწინააღმდეგო დაინახა, მაგრამ არაფერი ევნო: ისმენდა, რომ „რამეთუ ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავად" (დაბ 21:12), და მაინც ისაკის დაკვლა ებრძანა, მაგრამ არც შეძრწუნდა და არც შეშფოთდა.

ნურავინ დაბრკოლდება ბოროტ ადამიანთა გამო; ეს წერილმა დასაბამიდანვე თქვა. მაშ რა ვთქვათ, როცა კეთილნიც იხარებენ და ბოროტნიც ისჯებიან? ერთი რამ შეიძლება მოხდეს, მეორე კი — არა; რადგან ბოროტთა დასჯა შესაძლებელია, კეთილთა კი მუდამ სიხარული შეუძლებელია. პავლეს ტოლი არავინ იყო, მაგრამ, ამის მიუხედავად, მთელ დროს ჭირში ატარებდა — ცრემლებში, კვნესაში, ღამითა და დღით. რადგან ამბობს: „სამსა წელსა ღამით და დღით არა დავსცხრებოდე ცრემლით სწავლასა კაცად-კაცადისა თქუენისასა" (საქმ 20:31); და კვლავ: „რომელი მოიწევის ჩემ ზედა დღითი დღედ" (...

...რატომ მიიყვანა სარრა ასეთ სიბერემდე? იმიტომ, რომ მისი სიცოცხლის დროსაც ღმერთს უფრო უსმენდა, ვიდრე მას. ამიტომაც ეუბნებოდა მას ღმერთი: „...ყოველივე, რაჲცა გრქუას შენ სარრა. ისმინე ჴმისა მისისაჲ..." (დაბ 21:12).

მაშინ არც ქმრის სიყვარულის გამო, არც ცოლის გამო და არც შვილის მფარველობის გამო ვინმე ღმერთს განარისხებდა. ახლა კი, რადგან ქვევით მივექანებით, მეტისმეტად დაცემულნი ვართ, მამაკაცებს ცოლები ღმერთზე მეტად გვიყვარს და ქალები ქმრებს ღმერთზე მეტად ვაყენებთ წინ, ამიტომ იგი ჩვენს უნებლიეთაც გვიზიდავს თავისადმი ლტოლვაში. ნუ გეყვარება ქმარი ღმერთზე მეტად და არასოდეს იგრძნობ ქვრივობას; უფრო სწორად, თუნდაც ეს მოხდეს, მის სიმწარეს ვერ იგრძნობ. რატომ? იმიტომ, რომ მფარველად გყავს უკვდავი, რომელსაც უფრო მეტად უყვარხარ. თუ ღმერთი უფრო მეტად გიყვარს, ნუ გლოვობ; რადგან უფრო მეტად საყვარელი უკვდავია და ნაკლებად საყვარელის...

...მოეჩვენა. მაშინ ღმერთმა, რომელსაც მართლის ნუგეშისცემა სურდა, უთხრა: შეისმინე სარრას, ცოლისა შენისა, და ისე მოიქეცი, როგორც იგი გეუბნება, „ნუ ფიცხელ გიჩნს წინაშე შენსა ყრმისა მაგისთჳს და მჴევლისა... რამეთუ ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავად", ისმაელსაც კი „ნათესავად დიდად ვყო, რამეთუ თესლი შენი არს" (დაბ 21:12,13). ღვთის მთელი აღთქმა და ხარება იმაში მდგომარეობდა, რომ ისაკის შთამომავლობა დიდ ხალხად გამრავლდებოდა. ამ იმედებით გამოზრდილი, მართალი თავისი ასპარეზის დასასრულს უახლოვდებოდა, თითქოს უკვე მიეღო საზღაური ესოდენ დიდი და განუწყვეტელი მწუხარებისა და განსაცდელებისთვის, თითქოს ბოლოს უკვე მშვიდობას მიეღწია; თვალწინ ხედავდა მემკვიდრეს, რომელსაც უნდა მემკვიდრეობა მიეღო. ამგვარად, ვამბობ, მშვიდობით ცხოვრობდა მართალი, უდიდესი ნუგეშის ნაყოფს იგემებდა. მაგრამ ფარული ზრახვების მცოდნემ, რომელსაც სურდა ჩვენთვის მართლის მთელი სათნოება და ის დიდი სიყვარული ეჩვენებინა, რომელიც ღვთისადმი ჰქონდა, — ესოდენ დიდი აღთქმების შემდეგ, განსაკუთრებით უახლესი, ცოტა ხნის წინ მიცემული აღთქმის შემდეგ, რომელიც ჯერ კიდევ ახალ ხსოვნაში იყო, — როცა ისაკი უკვე სრულ ასაკში შევიდა და სიჭაბუკის ყვავილობაში იმყოფებოდა, და მამის სიყვარული მისადმი, შესამჩნევად, სულ უფრო ძლი...

...ეს „ფიცხელ", ანუ მძიმე, უსიამოვნო და აუტანელი ეჩვენებოდა). ამიტომ უფალი, მისთვის დამახასიათებელი კაცთმოყვარეობით, მათი ერთსულოვნების კავშირის განმტკიცებას რომ ისურვებდა, ეუბნება აბრაჰამს: „ნუ ფიცხელ გიჩნს წინაშე შენსა ყრმისა მაგისთჳს და მჴევლისა, ყოველივე, რაჲცა გრქუას შენ სარრა, ისმინე ჴმისა მისისაჲ" (დაბ 21:12). ნუ მიიღებთ მწუხარებით მის სიტყვებს, ამბობს, არამედ ყველაფერში, რასაც სარრა გეტყვით, ისმინეთ მისი.

2. აბრაჰამის მორჩილება და ღვთის განგება აგარის მიმართ (21:12-20)

ყველაფერი, რასაც ახლა სარრა გეუბნება ისმაელისა და აგარის შესახებ, მიიღე და დაუჯერე მის სიტყვებს, ამბობს ღმერთი. ნუ შეურაცხყოფ იმას, ვინც მთელი თანაცხოვრების განმავლობაში ასეთ დიდ სიყვარულს იჩენდა შენ მიმართ, ვინც არა ერთხელ, არამედ ორჯერ, შენი სიკვდილისგან გადასარჩენად, საკუთარ თავს სწირავდა შენი გადასარჩენად და შენთვის ასეთი დიდი დიდების მიზეზი გახდა: ჯერ ერთი, იმის გამო, რომ ეგვიპტიდან ასეთი სიმდიდრით გამოხვედი; შემდეგ კი იმისა, რომ აბიმელიქისგან ასეთი პატივი მიიღე. მაშ, ნუ მიუშვებ საკუთარ თავს, მისი სიტყვების საწინააღმდეგოდ რამე მოიმოქმედო. სხვანაირადაც არ იქნება შემდგომში. „რამეთუ ისაკისგან, მისგან შობილისგან, გეწოდოს შენ ნათესავად" (...