მაგრამ თუ აქამდე ასეთ უზრუნველობაში ვიყავით, მაშინ ამიერიდან მაინც ვიზრუნოთ ჯეროვნად. ვეცადოთ არა მხოლოდ ქონების გადიდებას, არამედ სამართლიანობაზეც ვიფიქროთ. ჩვენი საქმეები აწმყო ცხოვრებით არ შემოიფარგლება და მუდამ ამ უცხო ქვეყანაში არ ვიქნებით; ცოტა ხნის შემდეგ ჩვენს სამშობლოში გადავსახლდებით. მაშ, ყველაფერი ისე ვქმნათ, რომ იქ ნაკლულობა არ განვიცადოთ. რა სარგებელია უცხო ქვეყანაში სიმდიდრის დატოვება, ხოლო ნამდვილ სამშობლოში აუცილებლად საჭიროსაც კი არ გქონდეს? მაშ, გევედრებით, ვიჩქაროთ, ვიდრე ჯერ კიდევ დროა, აქ, უცხო მიწაზე შეძენილი იქ გადავიტანოთ. თუმცა ადგილთა მანძილი დიდია, მაგრამ აქედან იქ გადატანა ძალიან მოხერხებულია, რადგან მზადაა ხალხი, რომელსაც იქ გადატანა შეუძლია — ხალხი, რომელიც სანდო გზით მიდის იქ და სანდო საუნჯეში ათავსებს ყველაფერს, რისი გაგზავნაც მათ მეშვეობით გვინდოდეს. სწორედ ღატაკთა ხელით თავსდება ზეციურ საცავებში ის, რასაც მათ ვაძლევთ. და თუ ეს ასეთი მოხერხებული და სანდოა, მაშინ რატომ ვყოვნებთ, რატომ არ ვაკეთებთ ამას სრული მზრუნველობით, რომ ჩვენი ქონება იქ ვპოვოთ, სადაც ყველაზე მეტად დაგვჭირდება? ამიტომაც...
დაბადებისა 24:1
1. და იყო აბრაჰამ მოხუცებულ და გარდასრულ დღეთა და უფალმან აკურთხა აბრაჰამ ყოვლითა-ვე.2. და ჰრქუა აბრაჰამ მონასა თჳსსა უხუცესსა სახლისა მისისასა, მთავარსა მას ყოვლისასა, რომელ-რაჲ იყო მისი: დამდევ ჴელი შენი წყვილთა ჩემთა.
დაბადებისა თავი 24