დაბადებისა 3:4

...ოთ მისგანი, არცა შეეხნეთ მას, რათა არა მოჰკუდეთ"**, მაშინ ჩვენი ცხონების ბოროტი მტერი თავის შთაგონებას სთავაზობს, საუფლოს (სიტყვის) საწინააღმდეგოს. მაშინ, როცა კაცთმოყვარე ღმერთმა, დიდი მზრუნველობით, ჭამა აკრძალა იმისთვის, რომ ურჩობით მოკვდავნი არ გამხდარიყვნენ, ეს კი ეუბნება დედაკაცს: „არა სიკუდილით მოჰკუდეთ" (დაბ 3:4). რა გამართლების ღირსია დედაკაცი იმაში, რომ ასე ნებით უსმენდა იმას, ვინც ასე თავხედურად ლაპარაკობდა? ღმერთმა თქვა: „არცა შეეხნეთ, რათა არა მოჰკუდეთ", ხოლო ეს ამბობს: „არა სიკუდილით მოჰკუდეთ". შემდეგ, ღვთის სიტყვებისთვის წინააღმდეგობით დაუკმაყოფილებელი, შემოქმედსაც შურიანად წარმოაჩენს, რათა ამგვარად ცთუნება მოახერხოს და, დედაკაცის შეცდენით, თავის მიზანს მიაღწიოს. „არა სიკუდილით," — ამბობს, — „მოჰკუდეთ. რამეთუ უწყოდა ღმერთმან, ვითარმედ: რომელსა დღესა სჭამოთ მისგანი, განგეხუნენ თქუენ თუალნი და იყვნეთ, ვითარცა ღმერთნი, მეცნიერ კეთილისა და ბოროტისა" (დაბ 3:4-5). აჰა, მთელი სატყუარა! დამღუპველი შხამით სავსე თასი (ეშმაკმა) დედაკაცს მიაწოდა, ხოლო მან, მომაკვდინებელ მოქმედებას ყურადღება არ მიაქცია (თუ ინებებდა, თავიდანვე შეძლებდა ამის გარჩევას), მაგრამ მისგან მოისმინა, რომ თითქოს ღმე...