...ის გონებას, რადგან მომხდარი არა ბუნების ჩვეულებრივი წესით ხდებოდა, არამედ ბევრი საოცარი და ბუნებრივ წესს აღმატებული იყო მასში. „ხოლო ტარიგები იგი დაარჩია იაკობ და დაადგინა წინაშე ცხოვართა მათ ვერძი მოსპეტაკე და ყოვლად ჭრელი ტარიგთა შორის და განაშორვა სამწყსო იგი თჳსაგან და არა შერთო იგი ცხოვართა ლაბანისთა" (). რადგან შობილი ცხოველები ყველა სწორედ ისეთი იყო, როგორიც მან თავისთვის განსაზღვრა, ამიტომ გამოარჩევდა მათ და ასე ცალკე ფარას ქმნიდა თავისთვის. „და იყო მას ჟამსა შინა, ოდეს მაკდებიედ ცხოვარნი და მუცლად-იღებდენ, დაასხის იაკობ კუერთხები იგი წინაშე ცხოვართა მათ ისარნებსა შორის წყლის სასხმელსა მას, რათა მუცლად-იღონ მათ კუერთხებისა მის სახედ. და რაჟამს შობედ, არა დაასხის. და იყო უნიშნოჲ იგი ლაბანისაჲ, ხოლო ნიშნოანი იგი იაკობისა. და განმდიდრდა კაცი იგი ფრიად ფრიად" (დაბ 30:41–43). რას ნიშნავს ამ უკანასკნელი სიტყვის განმეორება? გამოხატავს დიდ სიუხვეს — იმას, რომ იაკობი არა მხოლოდ საგრძნობლად, არამედ უაღრესად გამდიდრდა. „და იყო მისი, — ნათქვამია, — საცხოვარი ფრიად: ზროხაჲ, და მონაჲ და მჴევალი, აქლემი და ვირები" (). მაგრამ შეხედე, როგორ აღძრა ამან კვლავ შური მართლის მიმართ. **„და ეს...
დაბადებისა 30:4
3. ხოლო რაქელ ჰრქუა იაკობს: აჰა ეგერა, ბალა, მჴევალი ჩემი შევედ უკუე მისა და მიშუეს მე მუჴლთა ჩემთა ზედა და შვილიერ ვიქმნე მეცა მისგან.4. და მისცა მას რაქელ ბალა, მჴევალი თჳსი, ცოლად და შევიდა მისა იაკობ.5. და მიუდგა ბალა, მჴევალი რაქელისი, ღა უშვა ძე იაკობს.
დაბადებისა თავი 30