...ი არ იცოდა, რომ ჰკითხა? რა თქმა უნდა, იცოდა; მაგრამ ამ კითხვით სურდა მხოლოდ რწმენაში განემტკიცებინა და ეჩვენებინა, ვინ ესაუბრებოდა მას. როცა მართალმა უპასუხა: იაკობი, გამოცხადდა: „არღარა გერქუას შენ ამიერითგან იაკობ, არამედ ისრაჱლ იყოს სახელი შენი. რამეთუ განსძლიერდი ღმრთისა თანა და კაცთა თანაცა ძლიერ იყო" (). ხედავ, როგორ წარმოაჩინა სრულად ის მიზეზი, რის გამოც მართალს ასეთი მოწყალება გამოუჩინა; ამასთანავე, სახელის მინიჭებით, მართალს ისიც ასწავლა, თუ ვინ იყო ის, ვინც მის წინაშე იხილა და ხელით შეხებას ეღირსა. „არღარა გერქუას, — ამბობს, — იაკობ სახელი შენი, არამედ ისრაჱლ"; ხოლო „ისრაჱლ" ნიშნავს: ღვთის მხილველს. რადგან ღვთის ხილვას ეღირსე, რამდენადაც ადამიანს შეუძლია ხილვა, ამიტომ ეს სახელი დაგარქვი, რათა ყველა მომავალმა თაობამ იცოდეს, რარიგ დიდ ხილვას ეღირსე; და დასძინა: „რამეთუ განსძლიერდი ღმრთისა თანა და კაცთა თანაცა ძლიერ იყო". მაშ, არაფრის ნუ შეგეშინდება და არავისგან ნუ ელოდები ზიანს: ასეთი ძალა რომ მიიღე, ღმერთთანაც კი რომ შეძელი ბრძოლა, მით უფრო სძლევ ადამიანებსა და უძლეველი გახდები.
3. ღვთის ხილვა და განკაცების წინასახე (32:29–33:4)
ამის მოსმენით შეძრულმა, მასთან მოსაუბრის სიდიადით განცვიფრებულმა მართალმა თქვა...