დაბადებისა 35:18

...ა მას ყრმისა აღმქმელმან მან: ნუ გეშინინ, რამეთუ ესეცა ძე გესვა შენ"** (დაბ 35:16–17). ნუ დაეცემი სულით, ეუბნება, ძეს შობ; თუმცა ტკივილები გტანჯავს, მაგრამ მაინც ძე გეყოლება. „და იყო აღმოსლვასა ოდენ სულისა მისისასა. რამეთუ მოკუდებოდა, უწოდა სახელი მისი „ძე სალმობისა ჩემისა". ხოლო მამამან უწოდა მას ბენიამენ" (დაბ 35:18). დედამ ბავშვს თავის თავზე მომხდარი ამბის მიხედვით სახელი დაარქვა, მამამ კი ბენიამინი უწოდა. რაქელმა ძის შობის შემდეგ „მოკუდა, — ნათქვამია, — და დავფლა გზასა ზედა ცხენთ სარბიელსა ეფრათას, ესე იგი არს ბეთლემი. და აღმართა იაკობ ძეგლი საფლავსა ზედა რაქელისსა" (დაბ 35:19–20). რაქელის გარდაცვალებით გამოწვეულ მწუხარებას ახალშობილი ასუბუქებდა და მართალს რაქელის დაკარგვის მოთმინებით ატარებინებდა. მაგრამ შემდეგ რუბენის უგუნურება გამოჩნდა. „მივიდა, — ნათქვამია, — რუბენ და დაწვა ბალას თანა, ხარჭისა მამისა თჳსისა, იაკობისა. და ვითარცა ესმა ესე ისრაჱლს, ბოროტ-უჩნდა წინაშე მისსა" (დაბ 35:22). ეს ძალიან დიდი დანაშაული იყო. ამიტომაც მოგვიანებით სჯულისმდებელმა მოსემ აუკრძალა ძესა და მამას ერთსა და იმავე ქალთან თანაცხოვრება. რომ მომავალში ეს ჩვევად არ ექციათ, სჯულისმდებელმა ამისგან ააცილა, ასეთის ჩამ...