დაბადებისა 9:2

რა უჩვეულო მნიშვნელობა აქვს ამ ქველმოქმედებას, რა სიდიადეა კაცთმოყვარეობისა, რა გამოუთქმელი სიუხვეა შეწყნარებისა! "და თქუა უფალმან ღმერთმან: შევინანე". და ეს გამოთქმა — "შევინანე" — ადამიანისებურად და ჩვენი ბუნებისადმი მისადაგებულად არის ნახმარი. "არ-ღა შევსძინო მერმე წყევად ქუეყანისა საქმეთათჳს კაცთასა". ღმერთმა დაწყევლა იგი პირველი ადამიანის გამო, სთქვა რა: "ეკალსა და კუროჲსთავსა აღმოგიცენებდეს შენ" (დაბ 3:18), და მერე ასევე კაინის გამოც. და აი, რადგან ახლაც მოავლინა (მიწაზე) ესოდენ საყოველთაო წარწყმედა, მართლის სანუგეშოდ და გასამხნევებლად, — რომ, ანუ, მან არ იფიქროს თავისთვის: რა სარგებლობაა მოცემული (ღვთისგან) კურთხევისა და სიტყვებისა: "აღორძნდით და განმრავლდით", თუ ჩვენ, გამრავლებულნიც, კვლავ უნდა დავიღუპოთ, ხომ ადამსაც უთხრა: "აღორძნდით და განმრავლდით", და მაინც მოავლინა წარღვნა, — რომ, ვამბობ, ნოეს ასე არ ეფიქრა და ამ აზრისგან სულში მუდმივი მღელვარება არ ეგრძნო, უყურე, რა კაცთმოყვარეობას ავლენს უფალი! "არ-ღა შევსძინო", — ამბობს, — "მერმე წყევად ქუეყანისა...

...ჯობებს დაძაბული ყურადღებითა და მხურვალე გულმოდგინებით. ამრიგად, თუ ასეთია აქ წარმოდგენილი სწავლების სარგებელი, ავხსნათ დღევანდელი საკითხავი და, მისგან სარგებელი ამოვიღოთ რა, ასე დავბრუნდეთ სახლში.

«და იწყო», ამბობს წერილი, «ნოე, კაცმან საქმედ ქუეყანისა და დაასხა ვენაჴი. და სუა ღჳნისაგან და დაითრო» (დაბ 9:20-21). შეხედე, რა სარგებლის მომტანი შეიძლება იყოს ჩვენთვის ამ საკითხავის თავიც კი. მართლაც, როცა მოვისმენთ, რომ მართალმა კაცმა, სრულყოფილმა, ზეციურ მოწმობას მიღებულმა, ღვინო სვა და დათვრა, როგორ არ ვეცდებით ჩვენ, ასე მრავალ და სხვადასხვა ცოდვაში ჩაფლულნი, ყოველი ძალისხმევით ავარიდოთ თავი დამღუპველ სიმთვრალეს? ხომ არაა ერთნაირი ბრალი იმისა, რომ ეს მართალი ამ მანკიერებს დაექვემდებარა, და იმისა, რომ ჩვენ მასში ვვარდებით. ბევრი გარემოებაა, რაც მას (მართალს) შესაწყნარებელს ხდის. ამას ვამბობ, არა სიმთვრალის დასაცავად, არამედ იმის ასახსნელად, რომ მართალმა არა თავშეუკავებლობით შესცოდა, არამედ უცოდინრობით. და, რომ ერთბაშად არ მიეახლა ღვინის ხმარებას, მოისმინე, როგორ ამბობს ამის შესახებ თავად წერილი და იცავს მას შემდეგი სიტყვებით: «და იწყო ნოე, კაცმან საქმედ ქუეყანისა და დაასხა ვენაჴი. და სუა ღჳნისაგან და დაითრო». ეს გამოთქმა, «იწყო»,...