თუმცა, ყურადღებიანი თუ ვიქნებით, ეს ყველაფერი, რაც ჩვენი წინაპრების ცოდვებისთვის გამოჩნდა ცხოვრებაში, ვერაფერს დაგვაკლებს და მხოლოდ სახელწოდებად დარჩება. ასე, პირველი ადამიანი ურჩობისთვის სიკვდილის განაჩენს დაექვემდებარა და მწუხარებითა და შრომით ცხოვრებას დაუდო დასაბამი, ხოლო ქამმა მონობა შემოიღო. მაგრამ (დედამიწაზე) მოსულმა უფალმა ქრისტემ მოახდინა, რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ სახელწოდებაღა იქნება, თუ ჩვენ ვისურვებთ. მართლაც, ახლა უკვე სიკვდილი სიკვდილი არ არის, არამედ მხოლოდ სიკვდილის სახელს ატარებს, უფრო სწორად, მისი სახელწოდებაც კი გაუქმებულია: ჩვენ მას სიკვდილს აღარ ვუწოდებთ, არამედ მოსვენებასა და ძილს. ასე თავად ქრისტემ თქვა: «ლაზარე, მეგობარმან ჩემმან, დაიძინა» (); და პავლე თესალონიკელთა მიმართ ეპისტოლეში ამბობს: «ხოლო არა გუნებავს უმეცრებაჲ თქუენი, ძმანო, შესუენებულთა მათთჳს» (). ასევე მონობაც ახლა მხოლოდ სახელია: მონა ის არის, ვინც ცოდვას ჩადის. ხოლო, რომ ქრისტემ, დედამიწაზე მოსულმა, ესეც (მონობა) გააუქმა და მხოლოდ სახელი...
დაბადებისა 9:27
26. და თქუა: კურთხეულ არს უფალი ღმერთი სემისი და იყოს ქანან მონა მისსა.27. განავრცენ ღმერთმან იაფეთ და დაემკჳდრენინ საყოფელთა შინა სემისთა. და იქმენინ ქანან მონა მისა.28. ხოლო ცხოვნდა ნოე შემდგომად წყლით რღუნისა სამასორმეოცდაათ წელ.
დაბადებისა თავი 9