ეფესელთა მიმართ 4:4

თარგმანი: ერთჴორცობაჲ ყოველთა კაცთა თანა შესაძლებელ არს თჳსებისა მისთჳს კაცობრივისა ბუნებისა, ხოლო ერთსულობაჲ —არა ყოველთა თანა, რამეთუ მწვალებელთა თანა ვერ-ოდეს ერთსულ ვიქმნებით წინააღმდგომებისათჳს სარწმუნოებისა; ამისთჳსცა ერთჴორც და ერთსულ ყოფაჲ მაშინ იქმნების, რაჟამს მითვე სასოებითა მართლმადიდებლობისაჲთა ერთსარწმუნოება ვიყვნეთ, და რომელნი სარწმუნოებისა სულისა მიერ ერთ ვიყვნეთ, ესენი ჴორციელთა მიზეზთა შფოთებისათჳს არცა ერთითა რაჲთ თავს-ვიდებდეთ განჭრად ჩინებულებასა მას ერთობისა ჩუენისასა.

განმარტება რიგის სამოციქულოისა (ეფეს. 4, 1-6).

განვიხილოთ და განვმარტოთ, ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო, დღეს წაკითხული სამოციქულო. თუმცა იგი არის მოკლე სიტყვებითა, გარნა არა აზრებითა. იგი იპყრობს თვის შორის მრავალთა მშვენიერთა, ღრმათა და სასარგებლოთა სწავლათა.

გლოცავ თქვენ მე, კრული ესე უფლისა მიერ, რათა ღირსად ჰხვიდოდით ჩინებითა მით, რომლითა იჩინენით. ეს არის პირველი მუხლი დღეს წაკითხულისა სამოციქულოისა.

აქ პირველად ჩვენ ის უნდა ავხსნათ, რისთვის ხმარობს პავლე მოციქული ამ სიტყვას: გლოცავ თქვენ? რისთვის არ იტყვის იგი: გიბრძანებ, გამცნებ, ვალად-გადებ, არამედ გლოცავ? მისთვის, ძმანო ჩემნო, რომ ქრისტიანობა დამყარებული არის თავისუფალსა სიყვარულსა ზედა, და არა მონებრივსა შიშსა ზედა. დიაღ, შეეძლო პავლეს, ვითარცა ქრისტეს მოციქულსა, ვითარცა დიდისა უფლებისა და სულიერისა მადლისა მექონესა, ბრძანება მიეცა მორწმუნეთათვის, გარნა იგი, ნაცვლად ამისა, ჰლოცავს მათ, ვინაიდგან შიშით და იძულებით აღსრულება ქრისტეს მცნებათა არად სარგებელ არს, არამედ თავისუფალი და სიყვარულით აღძრული მორჩილება უფლისა სათნო არს მისა.

გლოცავ მე კრული ესე უფლისა მიერ,...