თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ ვინაჲთგან მთავრად ყოველთა დაბადებულთა შექმნულ ვართ ღმრთისა მიერ, იმისთჳს ნუ დავემონებით ხრწნილებასა ცოდვისასა, რომელი-იგი გარეშე არს და უცხოჲ ბუნებისაგან ჩუენისა, არამედ მარადის მოსწრაფე ვიყვნეთ სმენად და სწავლად ყოვლისა კეთილისა, ხოლო მძიმე — სიტყუად; რამეთუ საცთურმან არს თქეშად რასმე პირველ კეთილად განსწავლისა ენისა და ზედა-მიწევნით მეცნიერებისა საქმეთაჲსა. ხოლო სიმძიმესა გულისწყრომისასა ამისთჳს გუამცნებს, რამეთუ არცა ყოვლად განსაგდებელ არს, არამედ იყვის ოდესმე საჴმარებაჲცა მისი —ეშმაკთა და ვნებათა მიმართ. ხოლო თჳნიერ ამისსა სხჳთ ყოვლით-კერძო განსაგდებელ არს სიმძაფრე გულისწყრომისაჲ რომელი-იგი, მსგავსადვე გულისთქუმისა, დააბრმობს კაცსა, ვერ მიხედვად სამართალთა ღმრთისათა, ვერცა ძრად მათდა ძალისაებრ კაცობრივისა.
იაკობ 1:19
18. მას უნდა და გუშვნა ჩუენ სიტყჳთა ჭეშმარიტებისაჲთა, რაჲთა ვიყვნეთ ჩუენ დასაბამ რაჲმე მისთა დაბადებულთა.19. აწ უკუე, ძმანო ჩემნო საყუარელნო, იყავნ ყოველი კაცი მოსწრაფე სმენად, მძიმე სიტყუად, მძიმე გულის წყრომად.20. რამეთუ გულის წყრომამან კაცისამან სიმართლე ღმრთისაჲ არა ქმნის.
იაკობ თავი 1