სახარებაჲ ლუკაჲსი 22:37

[თ. 22; მ. 1-6]

1. და მოახლებულ იყო დღესასწაული იგი უცომოებისაჲ, რომელსა ჰრქჳან პასქაჲ. 2. და ეძიებდეს მას მღდელთ-მოძღუარნი იგი და მწიგნობარნი, რაჲთამცა მოკლეს იგი, ხოლო ეშინოდა ერისა მას. 3. და შეუჴდა ეშმაკი იუდას, რომელსა ერქუა ისკარიოტელ და იყო იგი რიცხჳსაგან ათორმეტთაჲსა. 4. და მივიდა, ეზრახა მღდელთ-მოძღუართა და მწიგნობართა და ერისა წინამძღუართა, ვითარმცა იგი მისცა მათ. 5. ხოლო მათ განიხარეს და აღუთქუეს მას ვეცხლი მიცემად. 6. და აღუვარა მათ და ეძიებდა ჟამსა მარჯუესა, რაჲთა მისცეს იგი მათ თჳნიერ ერისა.

მწიგნობარნი ეძიებდნენ მის (იესოს) მოკვლას. რამდენადაც მოახლოებული იყო პასექის დღესასწაული და ისინი, ამიტომ, ხედავდნენ საფრთხეს თავისთვის იმაში, რომ ხალხი უნდა შეკრებილიყო, განსაკუთრებით კი დღესასწაულის დროს, ამდენად ისინი ეძიებდნენ ხერხს, თუ, ბოლოსდაბოლოს, როგორ მოეკლათ იგი ისე, რომ ყოველგვარი საფრთხე აეცილებინათ თავიდან. სატანა კი შევიდა იუდაში, „და იყო იგი რიცხვისაგან ათორმეტისა“, ანუ ერთ-ერთი მასთან მიახლოებული და გულწრფელ მოწაფეთაგან. ნურავის ექნება საკუთარი თავის იმედი, არამედ ყურადღებით იყავი შენი ცხოვრების მიმართ...

...ა ჴსენებითა ყოფადსა მას მის ზედა ბოროტისზრახვასა იუდაჲსსა და ჰურიათასა მოასწავებდა. და ესე საცნაურ არს შემდგომისა მის სიტყჳსაგან, რამეთუ თქუა რაჲ, თუ: „იყიდენ მახჳლი“, მეყსეულად დაურთო: „გეტყჳ თქუენ: ესე ხოლოღა წერილი ჯერ-არს ჩემ ზედა აღსრულებად, ვითარმედ: უშჯულოთა თანა შეირაცხა, რამეთუ ჩემ-თჳს აღსასრული იყოს“. (ლუკ. 22,37) ესე იგი არს: რაჲ-იგი ჩემთჳს თქუეს წინაჲსწარმეტყუელთა, ყოველი აღსრულებულ არს. ესრეთ არცა სრულიად გამოუცხადა, რაჲთა არა შეშინდენ, არცა სრულიად დაიდუმა, რაჲთა არა ანაზდაჲთ ზედამოსლვამან მბრძოლთამან შეაშფოთნეს იგინი. ხოლო ოდესიგი თქუეს მათ: „უფალო, აჰა ესერა არიან აქა ორ დანაკ“, და სიტყუაჲ იგი ვერ გულისჴმა-ყვეს, თავადმან ჰრქუა: „კმა არს“.

უკუეთუ კაცობრივისა შეწევნისა ჴმარებაჲ ენება, არცა თუ ასიმცა მახჳლი იყო, კმა-ეყოფოდა; ვინაჲთგან უკუე არა ამისთჳს იყო სიტყუაჲ მისი, ამისთჳს ორნიცა იგი მეტ იყვნეს. გარნა არა გამოუცხადა უფალმან სიტყუაჲ იგი, რამეთუ მრავალგზის ქმნის ესე: ოდეს ვერ გულისჴმა-ყვიან სიტყუაჲ მისი, თანაწარჰჴდის, რაჲთა საქმემან გულისჴმა-უყოს. ვითარცა-იგი ოდეს თქუა: „დაჰჴსენით ტაძარი ესე, და მესამესა დღესა აღვაშენო“, (იოან. 2,19) და მაშინ ვერ გულისჴმა-ყვეს, ხოლო ოდეს იგი აღდგა მკუდრეთით, მოეჴსე...