სახარებაჲ ლუკაჲსი 7:6

[თ. 7; მ. 1-10]

1. და ვითარცა დაასრულნა იესუ სიტყუანი ესე სასმენელთა მიმართ ერისათა, შევიდა კაპერნაუმს. 2. და ასისთავისა ვისიმე მონაჲ სნეულ იყო და მიახდა აღსრულებად, რომელი იყო მისა პატიოსან. 3. და ესმა მას იესუჲსთჳს და მიავლინნა მისა მოხუცებულნი ჰურიათანი ვედრებად მისა, რაჲთა მოვიდეს და განკურნოს მონაჲ იგი მისი. 4. ხოლო რომელნი იგი მოვიდეს იესუჲსა, ჰლოცვიდეს მას მსწრაფლ და ეტყოდეს, ვითარმედ: ღირს არს, რომელი-ესე ჰყო მისთჳს, 5. რამეთუ უყუარს ნათესავი ჩუენი და შესაკრებელი მან აღმიშენა ჩუენ. 6. და იესუ წარვიდა მათ თანა. ხოლო თავადი ვითარ მიახლებულ იყო სახლსა მას, მიუვლინნა ასისთავმან მან მეგობარნი და ჰრქუა: უფალო, ნუ მოშურები, რამეთუ არა ვარ ღირს, რაჲთა სართულსა სახლისა ჩემისასა შემოხჳდე. 7. რომლისაგან არცა თავით ჩემით ღირს მიჩნდა მისლვად შენდა; არამედ სიტყჳთ ხოლო თქუ, და განიკურნოს მონაჲ ესე ჩემი. 8. რამეთუ მეცა კაცი ვარ ჴელმწიფებასა ქუეშე განწესებული და მქონან ჩემ ქუეშე ერისა-კაცნი; და ვჰრქჳ მას: წარვედ! და წარვიდის; და სხუასა: მოვედ! და მოვიდის; და მონასა ჩემსა: ყავ ესე! და ყვის. 9. ხოლო ვითარცა ესმა ესე იესუს, დაუკჳრდა...

...ა აქო გონებაჲ კაცისაჲ მის, ვითარცა ლუკავე განჰმარტებს სიტყუასა ამას, ვითარმედ: „იესუ წარვიდა მათ თანა. და ესმა რაჲ ასისთავსა მოსლვაჲ მისი, მიავლინნა მეგობარნი და ჰრქუა: უფალო, ნუ მოშურები, რამეთუ არა ვარ ღირს, რაჲთა სართულსა ქუეშე სახლისა ჩემისასა შემოხ-ჳდე, რომლისაგან არცა თავი ჩემი ღირს-ვიჩინე მისლვად შენდა“. (ლუკ. 7,6-7) აქამდე იტყჳს ლუკა. ხოლო ამისა შემდგომად, ეუწყა რაჲ მოსლვაჲ უფლისაჲ, აღდგა და თავით თჳსით მიეგებვოდა და ჰრქუა მას: „უფალო, არა ღირს ვარ, რაჲთამცა სართულსა ქუეშე ჩემსა შემოხუედ, არამედ სიტყჳთ ხოლო თქუ, და განიკურნოს მონაჲ იგი ჩემი“, და შემდგომი ამისი, ვითარცა მათე წამოიტყჳს. ხოლო რომელ ლუკა მისი იგი მისლვაჲ არა თქუა, არცა მათე - ჰურიათა მივლინებაჲ, ესე არა ურთიერთას წინააღდგომაჲ არს, არცა ცილობაჲ, - ნუ იყოფინ! - არამედ უფროჲსად თითოეულისა მეორისაგან დაკლებულისა აღსრულებაჲ. და კუალად რომელ მათე იტყჳს, ვითარმედ თქუა იესუ: „არცა თუ ისრაჱლსა შორის ესოდენი სარწმუნოებაჲ ვპოვე“, - და ამით გამოაჩინა, ვითარმედ არა ისრაჱლთაგანი იყო იგი, არამედ კეისრისა მიერ მივლინებულთა მათ ასისთავთაგანი, ანუ ჰრომი, ანუ ბერძენი; ხოლო ლუკა იტყჳს, ვითარმედ: ჰრქუეს ჰურიათა, რამეთუ: „უყუარსო ნათესავი ჩუენი და შესაკრებელი მან აღმიშენა ჩუენ“, არცა ესე წინააღმდგო...