სახარებაჲ მარკოზისი 1:3

1. დასაბამი სახარებისაჲ იესუ ქრისტესი, ძისა ღმრთისაჲ. 2. ვითარცა წერილ არს ესაია წინაწარმეტყუელსა: აჰა ესერა მე წარვავლინო ანგელოზი ჩემი წინაშე პირსა შენსა, რომელმან განჰმზადნეს გზანი შენნი წინაშე შენსა. 3. ჴმაჲ ღაღადებისაჲ უდაბნოსა: განჰმზადენით გზანი უფლისანი და წრფელ ყვენით ალაგნი მისნი.

იოანეს, წინასწარმეტყველთაგან უკანასკნელს, მახარებელი წარმოადგენს, როგორც ძე ღმერთის სახარების დასაბამს, ვინაიდან ძველი აღთქმის დასასრული, დასაბამია ახალი აღთქმისა. რაც შეეხება წინასწარმეტყველებას წინამორბედზე, იგი აღებულია ორი წინასწარმეტყველისგან: მალაქიასგან: „აჰა ესერა წარვავლინო ანგელოზი ჩემი წინაშე პირსა შესა, რომელმანც განმზადნეს გზანი შენი წინაშე შენსა“ (3, 1); და ესაიასაგან: „ხმაი ღაღადებისაი უდაბნოსა...“ (40, 3) და ასე შემდეგ. ეს მამა ღმერთის სიტყვებია ძის მიმართ. იგი ანგელოზს უწოდებს წინამორბედს მისი ანგელოზებრივი და თითქმის უსხეულო ცხოვრების გამო და სოფლად მომავალი ქრისტეს გამოცხადების და მასზე მინიშნების გამო. ამზადებდა რა, ნათლობის მეშვეობით, იუდეველთა სულებს ქრისტეს მისაღებად, იოანე გზას განუმზადებდა უფალს. „წინაშე პირსა შენსა“...

...რ იყვნეს, თუ ვინ არს, არამედ მისთჳს ჰკითხვიდეს, თუ რომელ პირველ ვთქუ.

ისმინე უკუე ნეტარისა იოვანესი, ვითარ მიუგო გონებისაებრ მა-თისა და არა სიტყჳსა. რამეთუ არა თქუა მეყსეულად, თუ: „მე - ჴმაჲ ღაღადებისაჲ უდაბნოსა ზედა“, (იოან. 1,23); (მათ. 3,3); (მარკ. 1,3); (ლუკ. 3,4); (ესაია 40,3) არამედ იჭჳ იგი მათი განაქარვა პირველ, რამეთუ ჰკითხეს რაჲ, ვითარმედ: „ვინ ხარ?“ „აღიარა და არა უარ-ყო; და აღიარა, ვითარმედ: მე არა ვარ ქრისტე“ (1,20). ხოლო მათ სხუასა სიტყუასა იწყეს კითხვად, ვითარმედ: „ელია ხარა? და მან თქუა, ვითარმედ: არა ვარ“ (1,21), რამეთუ ელიაჲსსაცა მოელოდეს მოსლვასა, ვითარცა სხუასა ადგილსა წერილ არს. (შდრ. მათ. 11,14); (17,10); (მარკ. 9,11) და კუალად ჰკითხეს, ვითარმედ: „წინაჲსწარმეტყუელი იგი ხარა? და ჰრქუა მათ: არა ვარ“ (1,21), და იგი წინაჲსწარმეტყუელი იყო. რად უკუე უარ-ყო? გარნა რამეთუ გონებათა მათთა ხედვიდა, ხოლო მათ ასმიოდა მოსესგან, ვითარმედ: „წინაჲსწარმეტყუელი აღადგინოს უფალმან ღმერთმან, ვითარცა მე; მისი ისმინეთ“....