თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელთა სალმობათა დასაბამსა იტყჳს? სალმობათა მათ მოწევნადთა ჰურიასტანსა ზედა. ესე იგი არს: ოდეს მოიწეოდინ მათ ზედა რისხვითა მით ზეგარდამოჲთა სალმობანი და ძჳრნი, მაშინ სასწაულად მოწევნადისა მის რისხვისა იყვნენ ძრვანი და სიყმილნი და სრვანი ადგილ-ადგილ ქუეყანასა მას ჰურიასტანისასა. ესე რაჲ იხილოთ, ცანთო, ვითარმედ დასაბამი არს სალმობათა მათთაჲ.
მაშინ აღდგეს ნათესავი ნათესავსა ზედა, და მეუფებაჲ ჰრომთაჲ აღიძრას ჰურიასტანსა ზედა და ეგჳპტესა და სპარსეთსა და სომხითსა. რამეთუ ესრეთცა იქმნა: პირველად სხუათა მათ ჰბრძოდეს და მერმე მიაქციეს ყოველი ბრძოლაჲ ჰურიასტანსა ზედა. ხოლო ისმინეთ შემდგომიცა: