თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჵ გარდარეული იგი და გარდამატებული უკეთურებაჲ მათი! და რაჲ მიზეზი იყო სიკუდილისა სიტყუაჲ იგი, თუ: „დაჰჴსენით ტა-ძარი ესე, და მესამესა დღესა აღვაშენო“? რამეთუ თავადმან ესრეთ თქუა; ხოლო ცრუმოწამეთა მათ თქუეს, ვითარმედ: „ამან ესრეთ თქუა: ძალ-მიც დარღუევად ტაძარი ესე და მესამესა დღესა აღშენებად“. გარნა ეგრეთცა რაჲ იყო ამის სიტყჳსათჳს ესოდენი საბრალობელი?
ამისთჳს, იხილეს რაჲ ბილწთა მათ, ვითარმედ ვერარას ჰპოებენ, უკე-თურებით ჰკითხვენ, რაჲთამცა მისისა სიტყჳსაგან პოეს რაჲმე მიზეზი. ხოლო იესუ დუმნა, რამეთუ იცოდა, ვითარმედ არა ჭეშმარიტებისა ცნობად ჰკითხვიდეს, არამედ მანქანებითა ზაკუვისაჲთა. მაშინ მღდელთმოძღუარმან მან ჰრქუა: „გაფუცებ შენ ღმრთისა ცხოველისა, რაჲთა მითხრა ჩუენ, უკუეთუ შენ ხარ ქრისტე, ძე ღმრთისა ცხოველისაჲ?“
იცოდა ბოროტმან მან და უღირსმან მღდელთმოძღუარმან, ვითარმედ იგი არს ქრისტე, ძე ღმრთისა ცხოველისაჲ. ამისთჳს აფუცა, რაჲთა თჳსითა პირითა თქუას, რამეთუ უწყოდა, ვითარმედ უტყუარ არს სიტყუაჲ მისი; რაჲთამცა მისისა მის სიტყჳსაგან დასაჯა იგი. ვინაჲთგან უკუე მან ესევი-თარითა...