თ ა რ გ მ ა ნ ი: ხოლო არა თუ ბუნებასა კაცობრივსა სძაგებს და ამისთჳს უკეთურად სახელ-სდებს, არამედ თჳსსა მას სახიერებასა თანა სიყუარულსა ჴორციელთა მშობელთასა უკეთურებად სახელ-სდვა. ესოდენ გარდამატებულ არს და აღმაღლებულ დიდადშუენიერებაჲ იგი და სიმდიდრე კაცთმოყუარებისა მისისაჲ.
იხილეა სიტყუაჲ ჭეშმარიტი და შემძლებელი სრულიად სასოწარკუეთილისაცა მოყვანებად სასოებისა სიმტკიცედ? ხოლო არიან სხუანიცა აურაცხელნი სახენი მოწყალებისა მისისანი. რამეთუ ამას ადგილსა მშობელნი შემოიყვანნა ძლეულნი სახიერებისა მისისაგან, ხოლო ზემორე, ოდეს-იგი თქუა განგებულებათა მისთა სიმდიდრე, და გჳჩუენა, ვითარმედ მან მოგუცა სული, მან დაჰბადნა ჴორცნი და ვითარ-იგი თითოსახითა განგებულებითა გჳღუწის. ხოლო ამას ყოველსა ზედა თავი იგი კეთილთაჲ არა თქუა, არცა აჴსენა მოსლვაჲ თჳსი, რაჲთამცა ეთქუა, ვითარმედ: რომელმან თქუენთჳს მხოლოდშობილი ძე თჳსი სოფლად მოავლინა და სიკუდილად მისცა ბუნებითა მით კაცებისა მისისაჲთა, ვითარ ყოველივემცა არა მოგცა თქუენ?
ხოლო დაღაცათუ ესე უფალმან არა აჴსენა ამას ადგილსა, რამეთუ არღა აღსრულებულ იყო საიდუმლოჲ იგი ჯუარისაჲ, არამედ პავლე ღა-ღადებს და იტყჳს:...