თარგმანი: დაღათუ ისწრაფდა თანა-წარსლვად, არამედ არცა ეგრეთ უღუაწად დაუტევნა ეფესელნი, არამედ მელიტონით მიავლინა და მოუწოდა ხუცესთა ეკლესიისათა. ხუცად უწოდდიან მაშინ ჯერეთ ეპისკოპოსთაცა და ეპისკოპოს — ხუცესთა, რამეთუ არღა მიეღო თჳსაგანი განრჩევაჲ სახელთა ამათ. ვინაჲცა აწ, მო-რაჲ-ვიდეს პავლესსა ეპისკოპოსნი და ხუცესნი ასიელთანი, მსგავსად სამოელისსა, ესეცა იჯმნის ერისაგან, და მათითავე მოწამედ შემოყვანებითა მოაჴსენებს მათ თჳსსა სიმდაბლესა ყოველთა მიმართ; რამეთუ იყვის ვინმე მდაბალ მაღალთა მიმართ და მაღალ — მდაბალთა; და კუალად, სხუაჲ მაღალთა მიმართ მაღლოინ, ხოლო მდაბალთა მიმართ დამდაბლდებინ. და ესევითართა არა მოუგიეს ყოველი სიმდაბლე, რამეთუ ესე არს მონებაჲ უფლისაჲ ყოვლითა სიმდაბლითა, რაჲთა სწორებით ყოველთა კაცთა მიმართ მდაბალ იყოს. ესრეთ უკუე მოციქულმან ყოველსა შინა სიმდაბლე თჳსი მსმენელთა მიერ წამებულ ყო, რაჲთა არცაღა ვინ სიტყუანი ესე აწინდელნი შეურაცხნეს მას ზუაობით სიქადულად. ამისსა შემდგომად ჭირთა თავს-დებასა და განსაცდელთა მოთმინებასა თჳსსა სახედ მოართუამს მათ, რაჲთა არა ხოლო სხუანი ჭირნი, არამედ თჳთ განყოფაჲცა ესე და ჯმნაჲ მისგან...
საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 20:20
19. და ვჰმონებდ უფალსა ყოვლითა სიმდაბლითა და მრავლითა ცრემლითა და განსაცდელითა, რომელნი შემემთხუეოდეს მე ძჳრის ზრახვათაგან ჰურიათაჲსა.20. ვითარ-იგი არარაჲ დავაყენე უმჯობესი თქუენი, რომელიმცა არა გითხარ და გასწავე თქუენ ერსა წინაშე და სახლსა შინა.21. და უწამებდ ჰურიათა და წარმართთა ღმრთისა მიმართ სინანულსა და სარწმუნოებასა უფლისა მიმართ ჩუენისა იესუ ქრისტესა.
საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ თავი 20