თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: და ვჰგონებ, არარაჲთ დაკლებულ ყოფად ზეშთასრულთა მათ მოციქულთაგან. ესე იგი არს, ვითარმედ არღარა ცრუმოციქულთა თანა-შევატყუებ თავსა ჩემსა, არამედ ესრეთ მგონიეს, ვითარმედ არცაღა თჳთ მათ ჭეშმარიტებისა ქადაგთაგან და ყოვლად სრულთა მოციქულთა დაკლებულ ვიქმენ; რამეთუ ზეშთასრულად პეტრეს უწოდს, იაკობს და იოვანეს. ამას რაჲ იტყჳს, არა თუ თავსა თჳსსა აღიმაღლებს, რომელი-იგი გარდამატებულებითა სიმდაბლისაჲთა სხუასა ადგილსა ნარჩევად მოციქულთა და არცა თუ ღირსად სახელისა სამოციქულოჲსა უწოდს თავსა თჳსსა, არამედ რაჲთა არავინ ჰგონოს დაკნინებასა ამისსა თანა დაკნინებულ ყოფად სახარებაჲ იგი, ქადაგებული ამის მიერ; ვითარმცა ანუ იგინი უმეტეს იყვნეს ამისსა, მეცნიერებასა შინა ქადაგებისასა, ვითარცა პირველ წოდებულნი, ანუ ესე — უდარეს მათსა, ვითარცა უკუანაჲსკნელ მოსრული. ამისთჳს აწ თავს-იდებს ქებასა თავისა თჳსისასა, და აქაცა არა თუ ცილობით და სილაღით, არამედ ფრიად სიმშჳდით და სიმდაბლით იტყჳს, ვითარმედ: "ვჰგონებო", არა თუ დავამტკიცებ.
2 კორინთელთა მიმართ 11:5
4. რადგანაც თუ მოვიდა ვინმე, რათა გიქადაგოთ სხვა ქრისტე, რომელიც ჩვენ არ გვიქადაგია, ან მიგაღებინოთ სხვა სული, რომელიც არ მიგიღიათ, ან კიდევ - სხვა სახარება, რომელიც არ გხარებიათ, - დიახაც შეიწყნარებთ მას.5. მაგრამ, ვფიქრობ, არაფრითა ვარ ესოდენ მაღალ მოციქულებზე ნაკლები.6. მართალია, უბირი ვარ სიტყვით, მაგრამ არა ცოდნით; თუმცა აკი მშვენივრად მიცნობთ.
2 კორინთელთა მიმართ თავი 11