...და ასულნი ამის ქალაქისა მკჳდრნი გამოვლენ ვსებად წყლისა. და იყოს ქალწული. რომელსა ვჰრქუა მე: მომიდრიკე მე სარწყული შენი, რათა ვსუა მე. ხოლო მან მრქუას: შენცა სუ და აქლემთაცა შენთა ასუ, ესე არს დედაკაცი, რომელი განუმზადე მონასა შენსა ისაკს. და ამით ვცნა, რამეთუ ჰყავ წყალობაჲ უფლისა ჩემისა აბრაჰამის თანა"** (). შენიშნე მონის კეთილგონიერება: მან იცოდა მამამთავრის სტუმართმოყვარეობა და ის, რომ ქალწულს, რომელიც მის წინაშე უნდა წარედგინა, მართლის თანასწორი ხასიათი უნდა ჰქონოდა; ამიტომ მონა სხვა ნიშანს არ ეძებს, არამედ სურს ქალწულის ხასიათი სტუმართმოყვარეობით შეიცნოს; და ამბობს: თუ სარწყულს დამიხრის, როცა წყალს ვთხოვ, არა მხოლოდ ჩემს თხოვნას შეასრულებს, არამედ საკუთარ გულუხვობასაც გამოავლენს და იტყვის: „აქლემთაცა შენთა ასუ" — ამგვარად, წყლის შეთავაზებით, თავისი ხასიათის სიკეთის საკმარის მოწმობას წარმოაჩენს.
4. რებეკას სტუმართმოყვარეობა (24:20–32)
განსაჯე, საყვარელო, რა მნიშვნელოვანი იყო, რომ ნაზმა ქალწულმა, რომელიც წყალს ასხამდა, არა მხოლოდ არ უარყო მთხოვნელი, არამედ სარწყული მხრებიდან ჩამოიღო, უცხოელს და სრულიად უნაცნობ ადამიანს დალევის ნება მისცა, და არა მხოლოდ მას, არამედ ყველა აქლემსაც მოასვა და ამ საქციელით თავისი სულიერი კე...