დაბადება 24:61

...ბევრეულთა"** იქნება, და მეორე, რომ მისმა თესლმა „დაიმკჳდროს ქალაქები მტერთაჲ". ხედავ, როგორ, ყოველ შემთხვევაში, ღვთის აშკარა განგება ვლინდება და როგორ ურწმუნოთა მეშვეობითაც კი წინასწარმეტყველებს ყოვლის უფალი მომავალ მოვლენებს? „აღდგა რებეკა, — ნათქვამია, — და შიმუნვარნი მისნი და აღსხდეს აქლემებსა ზედა" (დაბ 24:61). აი, როგორი სასძლო ჰყავს მამამთავარს! ის წყალს ასხამს, სარწყულს მხრებზე ატარებს, ახლა კი აქლემზე შეჯდება. არ იყო იქ ვეცხლით მორთულ ფაფრიანი ჯორები, არ იყო მსახურთა ბრბო, არ იყო ის ნებიერობა, რომელიც დღეს არის; ძველ ქალებს ისეთი სიმტკიცე ჰქონდათ, რომ აქლემებზეც თავად შეჯდებოდნენ და ასე მოგზაურობდნენ. „და წარვიდეს, — ნათქვამია, — კაცისა მის თანა. და... იქცეოდა... ველად განცხრომად მიმწუხრი. და აღმხილველმან თუალთამან იხილნა აქლემნი მომავალნი" (დაბ 24:61, 63). ველზე სეირნობდა ისაკი, ამბობს წერილი, და მან დაინახა აქლემები. „და მიადგნა რებეკა თუალნი თჳსნი და იხილა ისაკ, შთამავალი სწრაფი აქლემთა მომართ. და ჰრქუა მონასა მას: ვინ არს კაცი ესე, რომელი მოგებებად ჩუენდა?" (დაბ 24:64-65). შენიშნე ქალწულის კეთილშობილება: ისაკი რომ დაინახა, ჰკითხა, ვინ არის. და, როცა შეიტყო, რომ ეს...