დაბადება 28:20

...მ იმყოფებოდა), სიბრძნისმოყვარეობით აღსავსე ლოცვა აღავლინა კაცთმოყვარე ღვთის მიმართ.

5. იაკობის აღთქმა და ზეციურის ძიების შეგონება (28:20–22)

თუ ინებებთ, მოვისმინოთ წერილის სიტყვებიც: „აღთქუა, — ნათქვამია, — აღთქუმაჲ ახალი და თქუა: უკუეთუ იყოს ღმერთი ჩემ თანა და დამიცვეს მე გზასა მას, რომელსა მე მივალ" (დაბ 28:20). ვინაიდან უფალმა თქვა: მე შენთან ვარ და დაგიცავ გზაზე, რომელზეც მიდიხარ, ამიტომ ისიც ამბობს: თუ ყველაფერს გააკეთებ, რაც აღმითქვი. შემდეგ თავისი მხრიდანაც სათხოვარს დაუმატებს ასეთი სიტყვებით: „მცეს მე" უფალმა „პური ჭამად და სამოსელი შემოსად" (დაბ 28:20). არა სიმდიდრესა და არა ზედმეტს ითხოვს, არამედ პურსა და სამოსს — სამოსს სხეულის დასაფარავად, პურს კი აუცილებელი სარჩოსთვის. ყურადღება მიაქციე, როგორ ამ თხოვნით მოციქულურ სულისკვეთებას აღბეჭდავდა. ესოდენ სიბრძნისმოყვარეობით აღსავსე იყო მართლის სული! ის, რასაც ქრისტე ამბობდა: „ნუ მოიგებთ ოქროსა, ნუცა ვეცხლსა... ნუცა ორსა სამოსელსა" (მათ 10:9–10), — ეს მან უკვე იცოდა, ჯერ არავისგან ნასწავლმა, არამედ თავად — ჩვენს ბუნებაში მყოფი მოძღვრისგან, და სურდა უფლისგან მხოლოდ „პური ჭამად და სამოსელი შემოსად" მიეღო. თუ ეს მექნება, ამბობს, უც...