...თი გულისყურით მისდევდა მართალს, ისეთ შიშში ვარდება, რომ მისგან კავშირს ეძებს. „მიუგო ლაბან და ჰრქუა იაკობს: ასულნი ესე — ასულნი ჩემნი და ძენი ესე — ძენი ჩემნი და საცხოვარი ესე — საცხოვარი ჩემი. და ყოველსა ამას რომელსა ჰხედავ, ჩემი არს, და ასულთა ამათ ჩემთათჳს რაჲ ვჰყო დღეს, ანუ შვილთა მათთა, რომელნი შვენ?" (). ვიცი, ამბობს, რომ ასულებიც ჩემია და ყველაფერი, რაც გაქვს, ჩემი ქონებიდან გადმოვიდა: მაშ, რა შემიძლია მათთვის ან მათი შვილებისთვის გავაკეთო? „აწ მოვედ და აღვითქუათ აღთქუმაჲ მე და შენ და იყოს საწამებელ შორის შენსა და ჩემსა" (). დავდოთ, ამბობს, ხელშეკრულება და „იყოს საწამებელ შორის შენსა და ჩემსა", ანუ მტკიცებულებად. „და ჰრქუა მას": თუ ვინმე ჩვენს მიერ ახლა დადგენილს დარღვევას გაბედავს, „აჰა ესერა, არა ვინ არს ჩუენ თანა, აჰა ესერა, ღმერთი არს მოწამე შორის შენსა და ჩემსა".
8. ლაბანის აღთქმა და ღვთისშემეცნებისკენ სვლა (31:45–55)
შენიშნე, როგორ ნელ-ნელა მოდის ლაბანი ღვთისშემეცნებამდეც. ის, ვინც ახლახან კერპების მოპარვაში ადანაშაულებდა მართალს და მათთვის ასეთ ჩხრეკას აწყობდა, ახლა ეუბნება: რადგან ჩვენთან არავინ არის, ვინც, საჭიროების შემთხვევაში, ჩვენი ხელშეკრულების...