შენიშნე, როგორ ნელ-ნელა მოდის ლაბანი ღვთისშემეცნებამდეც. ის, ვინც ახლახან კერპების მოპარვაში ადანაშაულებდა მართალს და მათთვის ასეთ ჩხრეკას აწყობდა, ახლა ეუბნება: რადგან ჩვენთან არავინ არის, ვინც, საჭიროების შემთხვევაში, ჩვენი ხელშეკრულების მოწმობას შეძლოს, „ღმერთი არს მოწამე შორის შენსა და ჩემსა": ის აქ არის, ის ყოვლისმხედველია, ვისგანაც ვერაფერი დაიმალება, ვინც ყველას განზრახვას იცის. „და მოიღო, — ამბობს, — იაკობ ლოდი და აღდგა იგი ძეგლად... და აღდგეს ბორცუსა. და ჭამეს ბორცუსა მის თანა". შემდეგ „ჰრქუა ლაბან იაკობს: ბორცჳ ესე მოწამე არს შორის ჩემსა და შენსა" (დაბ 31:45–46). რას ნიშნავს: „ბორცჳ ესე"? ნიშნავს: სიტყვები, ამ ბორცვზე ნათქვამი, მუდამ სახსოვარი იყოს ჩვენთვის. „და უწოდა მას ლაბან ბორცუ წამებისაჲ" (); შემდეგ ამბობს: „იხილენ ღმერთმან შორის ჩემდა და შენსა" (). შეხედე, როგორ მიმართავს ლაბანი კვლავ ღვთის სამსჯავროს. ამბობს: „იხილენ ღმერთმან შორის ჩემდა და შენსა, რამეთუ განვეშორებით", — ახლა, ამბობს,...
დაბადება 31:45
44. მოდი, შევკრათ კავშირი მე და შენ და ეს იყოს მოწმე ჩემსა და შენს შორის.45. აიღო იაკობმა ქვა და აღმართა სვეტად.46. უთხრა იაკობმა თავის სახლიკაცებს: მოაგროვეთ ქვები. მათაც მოიტანეს ქვები და გორა დააყენეს. ჭამეს იქ, იმ გორაზე.
დაბადება თავი 31