დაბადება 42:12

...სყიდად საზრდელისა. ჩუენ ყოველი ძმანი ვართ და ძენი ერთისა კაცისანი მშჳდობისანი ვართ და არა მსტოვარნი"** (დაბ 42:10–11). მხოლოდ თავიანთ თავს იცავენ და სულში შიშით შეძრულნი, ჯერ კიდევ ვერ გამოხატავენ იმას, რისი შეტყობაც იოსებს სურდა. ამიტომ ის კვლავ ეუბნება: „არა, არამედ ალაგთა სოფლებისათა მოსრულ ხართ ხილვად" (დაბ 42:12). ტყუილად მეუბნებით ამას; თქვენი იერსახეც აჩვენებს, რომ რაღაც ბოროტი ჩანაფიქრით მოსულხართ. იძულებულნი და მისი შეწყალების მოპოვების მსურველნი, ეუბნებიან: „ათორმეტნი ვიყვენით ჩუენ ძმანი, მონანი შენნი" (დაბ 42:13). რა მოტყუება სიტყვებში! და იმასაც, ვინც თავადვე მიჰყიდეს მოვაჭრეებს, რიცხვში ჩართავენ. და არ ამბობენ: „ჩვენ თორმეტნი ვიყავით", არამედ „ათორმეტნი ვიყვენით. და ერთი უმრწემესი ჩუენი მამისა თანა არს". სწორედ ეს სურდა იოსებს შეეტყო — თუ ხომ არ მოექცნენ მის უმცროს ძმასაც ისევე, როგორც მას. „ერთი უმრწემესი ჩუენი მამისა თანა არს დღეს, ხოლო ერთი იგი არა არს ჩუენ შორის" (დაბ 42:13). მიზეზს ნათლად არ მიუთითებენ, მხოლოდ ამბობენ: „არა არს". ასეთი პასუხიდან ეჭვი რომ გაუჩნდა, ხომ არ მოუქცევიათ ბენიამინისთვისაც რაღაც მსგავსი, ეუბნება: **„ესე იგი...