დაბადება 44:18

...ვა: „უკუეთუ არა მოვიყუანო და დავადგინო ეგე შენ წინაშე, შეცოდებულ ვიყო შენდა ყოველთა დღეთა", — ამიტომ ახლა, მიუახლოვდა რა იოსებს, ყოველივეს დაწვრილებით მოუყვება, რათა თანალმობა აღძრას და ყმაწვილის გათავისუფლებისკენ მოაქციოს. „მი-რე-ეახლა მას იუდა და ჰრქუა: გევედრები უფალო, იტყოდი მონა შენი წინაშე შენსა" (დაბ 44:18). შენიშნე, სრულიად ისე ეუბნება, როგორც მონა ბატონს; გაიხსენე ახლა ძნების შესახებ ის სიზმრები, რომლებმაც მის მიმართ ძმებში სიძულვილი გააძლიერეს, და განცვიფრებით შეხედე ღვთის კეთილი განგების სიბრძნეს, რომელმაც ყოველივე აღასრულა, ამდენი დაბრკოლების მიუხედავად. „იტყოდი", — ამბობს, — „მონა შენი წინაშე შენსა და ნუ განჰრისხნები მონისა შენისათჳს, რამეთუ შე ხარ შემდგომი ფარაოსა. შენ გვკითხე მონათა შენთა და სთქუ: უკუეთუ გივის მამაჲ, გინათუ ძმაჲ? და გარქუთ უფალსა ჩუენისა, ვითარმედ გჳვის ჩუენ მამაჲ მოხუცებული და ძე სიბერისა მისისა. ძმაჲ მისი მოკუდა" (დაბ 44:18–20). წარმოიდგინე, რას განიცდიდა იოსები, ამის მსმენელი. „იგი მარტო დაშთა დედასა მისსა და მამამან მისმან შეიყუარა იგი". რატომ აქაც ტყუის და ამბობს: „ძმაჲ მისი მოკუდა", მაშინ, როცა მოვაჭრეებს მიჰყიდეს? იმიტომ, რომ ისინი მამას დაარწმუნეს, რომ მხეცმა შეჭამაო; გარდა ამისა,...