...მისთანი, და ყოველნი მჴეცნი... ნათესაობით... ვითარცა ამცნო ღმერთმან ნოეს"** (დაბ 7:13-15, 9). როცა, ესე იგი, უფლის ბრძანებით წარღვნა დაიწყო, ნოე კიდობანში შევიდა თავის ძეებთან, ცოლთან და ძეთა ცოლებთან ერთად, მასთან შევიდნენ ყველა ჯიშის მხეცებიც. „და დაჴშა უფალმან ღმერთმან გარეგნით მისსა კიდობანი" ().
4. კიდობნის დახშვა და ნოეს ცხოვრება მასში (7:16)
შენიშნე აქაც სიტყვის მოწყალება. „დაჴშა ღმერთმან გარეგნით მისსა კიდობანი" — იმისთვის, რომ გვეჩვენებინა, რომ მართალი სრულ უსაფრთხოებაში მოაქცია. „დაჴშა" და თანაც „გარეგნით", ისე, რომ მართალს არ შეეძლო დაღუპვის ხილვა და ამით კიდევ უფრო მძიმე მწუხარება არ ეგრძნო. ისედაც სწუხდა და ღელავდა, როცა გონებით ამ საშინელ წყალდიდობას წარმოიდგენდა და კაცთა მოდგმის დაღუპვას, ყველა ცხოველისა და ადამიანის, საცხოვრებელისა და, ასე ვთქვათ, თვით მიწის განადგურებას ხატავდა გულში. დაღუპულნი ბოროტი ადამიანები იყვნენ, მაგრამ მართალთა სულები, ჩვეულებრივ, ძლიერ მწუხარებას განიცდიან, როცა ადამიანებს უბედურებაში ხედავენ. ამიტომ ნახავ, რომ ყველა მართალი და წინასწარმეტყველი დამნაშავეთა სასარგებლოდ შუამდგომლობდა, მაგალითად, პატრიარქი (აბრაამი) სოდომელთათვის (