თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: უკუეთუ ოდენ გასმიეს ქრისტე და მისა მიმართ გისწავიეს, ემსგავსენით მას, რომელი-იგი არს ყოვლითურთ უტყუველი ჭეშმარიტებაჲ. ვინაჲცა ყოველი სიმართლე ჭეშმარიტებისა ნაწილი არს, ხოლო ყოველი ცოდვაჲ —სიცრუვისა და ამაოებისაჲ. სიმართლესა უწოდიან ახალ, ხოლო ცოდვასა — ძუელ; ამას — ხრწნილება, ხოლო მას —უხრწნელება; რამეთუ "ძუელ კაც" არა ბუნებასა უწოდიან, არამედ ცოდვათა მოქმედებასა. ხოლო საცთურისა გულისთქუმად უწოდს გემოსა ცოდვისასა, რომელი-იგი უჴმარ არს და ნამეტნავ, (ვ) ვინაჲთგან კეთილისაცა ნებებასა გულისთქუმა უწოდიან, და რაჟამს კაცი წადიერ იყოს ბუნებისა საჭიროჲსა საჴმრისა მიმართ უცოდველისა, ესეცა წესიერი გულისთქუმაჲ არს. ამისთჳს ცოდვისა გულისთქუმასა საცთურ უწოდს მოციქული, ვითარცა არა ხოლო საუკუნოდ, არამედ აქავე განმხრწნელსა თჳსისა მომგებელისასა, რამეთუ ვითარცა მატყლსა დაშჭრის მისგანვე შობილი იგი მღილი, ეგრეთვე ბოროტნი გულისთქუმანი — სულთა და ჴორცთა ჩუენთა.
ეფესელთა მიმართ 4:22
განიშორეთ თქვენგან პირველისა სვლისა თქვენისა ძველი იგი კაცი, განხრწნილი გულის-თქმითა, მისებრ საცთურისა, და განახლდებოდეთ თქვენ სულითა მით გონებისა თქვენისათა (ეფესელთა 4; 22,23).
წმინდა მოციქული პავლე ხშირად განიმეორებს მიწერილთა მისგან წიგნთა შინა იმ დარიგებასა, რომელიც ახლა მოვიყვანეთ. იგი ხშირად არიგებს ქრისტიანეთა, რომ მათ უნდა განიშორონ, განიძარცვონ ძველი, განხრწნილი, გაფუჭებული კაცი და განახლდებოდენ სულითა და გულითა. დიდი ესე მარხვა, ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო, არის დღე ჭეშმარიტისა სულიერისა განახლებისა, ამისათვის ახლა არ იქნება უდროვო და უადგილო ვიფიქროთ: როგორ და რით უნდა განახლდეს კაცი სულიერად? გარნა, რომ უმჯობესად ავასრულოთ ეს საქმე, ცოტა შორითგან უნდა დავიწყოთ უბნობა. იქნება შენ, ძმაო, არ გაგიგონია, რომ კაცი მარად-ჟამს, ყოველ დღე იცვლება, ახლდება, არა თუ სულიერად, არამედ ხორციელადაც. კაცის გვამი, სხეული იზრდება, ესე იგი იცვლება და განახლდება ყოველთვის. ფორმა, ანუ გარეგანი სახე, შენება კაცის გვამისა ერთი და იგივე არის, გარნა, მასალა მისი: ძარღვი, ხორცი, სისხლი, ძვალი, იცვლება და ახლდება. რაც უვარგისი და...
...ნხრწნილი გულის თქუმისა მისებრ საცთურისა, და განახლდებოდეთ თქუენ სულითა მით გონებისა თქუენისაჲთა და შეიმოსეთ ახალი იგი კაცი, ღმრთისა მიერ დაბადებული, სიმართლითა და სიწმინდითა ჭეშმარიტებისაჲთა. ამისთჳს განიშორეთ ტყუილი, იტყოდეთ ჭეშმარიტსა კაცად-კაცადი მოყუასისა თჳსისა თანა, რამეთუ ვართ ურთიეთარს ასოებ“** ().
ძველი კაცი კვლავ ჩვენშია, ჩვენ შორისაა.
ცოდვამ გაყო კაცთა მოდგმა. გაყო ამპარტავნებით, სიძულვილით, მრისხანებით, შურით, ცილისწამებით... ხშირად არ ძალგვიძს, დავძლიოთ ეს გამთიშველი ძალა, რომელიც ჩვენს ხედვას არასწორ მიმართულებას აძლევს და რომლის გამოც პიროვნების ცხოვრების ნამდვილ სახეს დამახინჯებულად აღვიქვამთ და მას მივიჩნევთ რეალურად.
სულიერი სრულყოფის კიბეზე ორ მადლს აყავს ადამიანი: უკვდავებასა და სიწმინდეს.
ორ ძალას შთაყავს კაცი ჯოჯოხეთამდე: ცოდვასა და სიკვდილს.
სიკვდილი და უკვდავება! რა ხშირად იმყოფებიან ისინი გვერდიგვერდ. ხშირია მათი თანაარსებობა ერთ ოთახშიც კი, მშობლებსა და შვილებს, დებსა და ძმებს შორის (ძნელია, მაგრამ მათ რომ ერთად ცხოვრება შეძლონ, ერთმანეთის სიმძიმე უნდა იტვირთონ, უნდა დაუთმონ ერთმანეთს).
ღმერთმა ადამიანს მიანიჭა უკვდავება და ამავე დროს - თავისუფალი ნება. არჩევანი ჩვენზეა, რას მივყვებით: სიმართლის...