ეზეკიელი 18:2

...მაგრამ ესენიც შესაძენია, დასაკარგიც, და აქვე დარჩება. ან მტერთაგან შეთქმულებანი და ცილისწამებანი? მაგრამ ამით ჩვენ კი არ გვევნო, არამედ მათ, რომლებმაც ეს ჩაიდინეს; რადგან ამბობს: „ასული მცოდველი იგი მოკუდეს" (ეზეკ 18:20).

ცოდვა ჩაიდინა არა ბოროტის დამთმენმა, არამედ ბოროტის მოქმედმა. ამიტომ მკვდრად ქცეულს კი არ უნდა მიუზღო, არამედ მისთვის უნდა ილოცო, რათა იგი სიკვდილისაგან დაიხსნას. განა არ ხედავთ ფუტკარს, რომ ნესტრით დაკბენისას თვითონვე კვდება? იმ არსების საშუალებით ღმერთი გვასწავლის, არ დავამწუხროთ მოყვასნი; რადგან სიკვდილს პირველნი ჩვენ თვითონ ვიღებთ. რადგან მათ, ვისაც ვურტყამთ, ალბათ მცირე ხნით ვამწუხრებთ; ჩვენ კი ვეღარ ვიცოცხლებთ, ისევე როგორც ის არსებაც. თუმცა წერილი მას აქებს და ამბობს: **„ანუ მივედ ფუტკრისა და ისწავე, ვითარ-იგი მოქმედ არს და ნაშრომი იგი მისი ვითარ კეთილად ქმნის, რომლისა ნაშრომსა მეფენი და გლახაკ...

...ოვ, რომ ბოროტებას მოშორდეს და ბოროტების კეთება შეწყვიტოს? განა ვითხოვ წინანდელი საქმეებისთვის ანგარიშს; განა, როგორც კი დავინახავ, რომ ხალხს სინანული სურს, ვეძებ ანგარიშს? განა ყოველ დღე არ მოვუხმობ და ვამბობ: „არა ნებით მნებავს სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ, ვითარ მოქცევაჲ მისი გზისაგან ბოროტისა და ცხოვნებაჲ მისი" (ეზეკ 18:23)? განა ყველაფერს არ იმ მიზნით ვაკეთებ, რომ ცთომილებით გარყვნილნი დაღუპვისგან ვიხსნა? განა ვყოვნებ, როცა მათ მოქცევას ვხედავ? განა არ ვთქვი: „მერმე იტყოდიღა შენ, გრქუას: აჰა, აქა ვარ" (ესაია 58:9)? განა თავად ისინი ისე ეძიებენ თავიანთ ცხონებას, როგორც მე ვზრუნავ, რომ ყველა ადამიანი ცხონდეს და „მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა" მოვიდეს (1 ტიმ 2:4)? განა იმისთვის გამოვიყვანე შენ არარსებობიდან, რომ დაგღუპო? განა ტყუილად დავამზადე სასუფეველი და უთვალავი, გამოუთქმელი სიკეთეები? განა არა იმისთვის ვემუქრებოდი გეენით, რომ ამ საშუალებითაც მაინც ყველა სასუფევლისკენ სწრაფვას ვაიძულებდი? მაშ, ნეტარო წინასწარმეტყველო, დატოვე ისინი და ჩემთან ლოცვა ნუ აღავლენ მათთვის, არამედ მხოლოდ იმაზე იზრუნე, რომ მათი სენი განკურნო, რომ საკუთარი უძლურების გრძნობაში მოიყვანო და ჯან...

...ცთმოყვარეობაზე ფიქრით ყურადღება მიაქციოს ღმერთს, რომელიც წინასწარმეტყველის პირით ამბობს: «ნუ დაცემული არ აღდგების? ანუ მიქცეული არ მოიქცევის?» (იერ 8:4), და სხვა ადგილას: არ მსურს «სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ», არამედ «მოქცევაჲ მისი გზისაგან ბოროტისა და ცხოვნებაჲ მისი» (ეზეკ 18:23). ხედავ, საყვარელო, რომ საღვთო წერილში აღწერილი ყოველივე დავიწყებას სხვა არაფრისთვის არ მიეცა, თუ არა ჩვენი სარგებლისა და კაცობრიობის ცხოვნებისთვის? ამაზე ფიქრით თითოეულმა ჩვენგანმა იქიდან შესაფერისი წამალი ამოიღოს. სწორედ ამიტომ ის ყველას შეუზღუდავად წარედგინება და ყოველ მსურველს შეუძლია იქიდან თავისი მაწუხებელი ვნების შესატყვისი წამალი ამოიღოს და სწრაფი განკურნება მიიღოს, ოღონდ მკურნალ წამალს ნუ უარყოფს, არამედ მადლიერებით მიიღებს. მართლაც, ადამიანის ბუნებას არავითარი სნეულება არ ამძიმებს — არც სულიერი, არც ხორციელი — რომელმაც წერილისგან წამალი ვერ მიიღოს. მაგალითად, ცხოვრებისეული მწუხარე გარემოებებით დაბეჩავებული ვინმე მოდის აქ, რომელთაგან დარდს მიეცა? მოსულმა მყისვე მოისმინოს წინასწარმეტყველის სიტყვები: **«რად მწუხარე ხარ, სულო ჩემო, ანუ რად შემაძრწუნებ მე? ესევდ ღმერთსა, რამეთუ მე აუვარო მას, მაცხოვარსა პირისა ჩემისასა და...

...ჲ ჰნებავს ცხორებაჲ და მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ"** (1 ტიმ 2:4) და არ სურს, რომ ვინმემ სათნოება უგულებელყოს. ისმინე, რას ამბობს ის თავად წინასწარმეტყველის პირით: „არა ნებით მნებავს სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ, ვითარ მოქცევაჲ მისი გზისაგან ბოროტისა და ცხოვნებაჲ მისი" (ეზეკ 18:23). მითხარი, განა ამ მართალს რამე ხელი შეუშალა ცოლთან თანაცხოვრებამ ან შვილებზე მზრუნველობამ? მაშ, ჩვენც, ვგთხოვთ, თავი ნუ მოვიტყუებთ, არამედ რაც უფრო მეტად ვართ ამ საზრუნავებით დატვირთულნი, მით უმეტეს საღვთო წერილის კითხვის წამალი მივიღოთ. ხომ ეს ადამიანებიც ჩვენი თანაბუნებისა იყვნენ; ამასთან, სათნოებისკენ მიმზიდველი იმდენი საშუალება არ ჰქონდათ. მაშ, რა გამართლების ღირსნი ვიქნებით ჩვენ, ვინც ასეთი სწავლებითაც ვტკბებით, ასეთი დიდი მადლისაც ვღირსვართ, ზეგარდმო შეწეობითაც ვსარგებლობთ და გამოუთქმელ კეთილთა აღთქმაც მიგვიღია, თუ ძველი მამების სათნოების ზომას ვერ მივაღწევთ? თუ ყურადღებიანები ვიქნებით, დღეს გაცნობილიც საკმარისია, რომ სათნოება შევიყვაროთ და არავითარ შემთხვევაში არ ვიფიქროთ, თითქოს სათნოების გზაზე რამე ხელს გვიშლისო. თუ რჯულის მოცემამდე მცხოვრებლებმა, მხოლოდ ბუნების შთაგონებით, ასეთ მაღალ სათნოებას მიაღწიეს, რა შეგვიძლია...

...ჯა არ მსურს, მხოლოდ ცოდვაზე მივუთითებ და შეგონებასას გაძლევ, რომელიც თუ ინებებ, მიიღე — ცოდვასაც გამოასწორებ და უარეს ბოროტებაში არ ჩავარდები. რა მაშ? შესცოდე, და დიდადაც შესცოდე, მაგრამ არ გსჯი, რადგან მე კაცთმოყვარე ვარ და არა ნებით მნებავს სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ... ვითარ მოქცევაჲ მისი... და ცხოვნებაჲ მისი (ეზეკ 18:23). ვინაიდან შესცოდე, „დაყუდენ", დააწყნარე შენი ზრახვები, განთავისუფლდი ტალღთა შემოტევისგან, რომელიც სულს გატეხს, დაამშვიდე ღელვა, რათა წინანდელ ცოდვას კიდევ უფრო მძიმე არ დაუმატო, რათა რაიმე გამოუსწორებელ ბოროტებაზე არ გადაწყვიტო. ნუ მისცემ თავს ტყვედ ბოროტ დემონს. „სცოდე დაყუდენ". ღმერთი წინასწარვე იცოდა, რომ (კაინი) ძმაზე აღდგებოდა და ამ სიტყვებით წინ უსწრებს მას. როგორც ღმერთმა, რომელიც სულის საიდუმლოებებს იცნობს, კაინის გულის მოძრაობანი იცოდა: ამიტომ ხანგრძლივ დარიგებასა და მოწყალე სიტყვებში შესაფერის წამალს სთავაზობს და თავისი მხრიდან ყველაფერს აკეთებს, თუმცა (კაინმა) წამალი უარყო და ძმისმკვლელობის უფსკრულში ჩავარდა. „სცოდე დაყუდენ". ნუ ფიქრობ, ამბობს ღმერთი, თითქოს მე, რომ შენი მსხვერპლი არაჯეროვანი განწყობის გამო უარვყავი და ძმის ძღვენი მისი ჭეშმარიტი განწყობის გამო მივიღე, ამით შენ პირმშობის უპირატესობას გართ...

...ი საქმეების დანაშაულებრიობის აღიარებას და უზრუნველობას აღარ გავაგრძელებთ, სწრაფად შეგვიძლია კვლავ ისე მდიდარნი გავხდეთ, როგორც ადრე. ასეთია ჩვენი მეუფე, ასე უხვია იგი და მოწყალე; აჰა, წინასწარმეტყველის მეშვეობით ღაღადებს: „არა ნებით მნებავს სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ, ...ვითარ მოქცევაჲ მისი... და ცხოვნებაჲ მისი" (ეზეკ 18:23). ვიცი, რომ თქვენ, როგორც კეთილსინდისიერნი, აღიარებთ თქვენს ცოდვას; ხოლო ცოდვათა სიმძიმის აღიარება არცთუ ცოტას უწყობს ხელს სათნოებისკენ მოქცევას. მხოლოდ აღარავინ მითხრას კვლავ ეს ეშმაკისეული მაცდუნებელი სიტყვები: რა ცოდვაა — ცხენის სარბიელზე ყურება? თუ მოინდომებ, ყურადღებით შეხედო ყველაფერს, რაც იქ ხდება, ყველაფერს სატანისეული ძალით სავსეს ნახავ. იქ ხედავ არა მხოლოდ მორბენალ ცხენებს, არამედ გესმის ყვირილი, ღვთისმგმობელობა და უხამსი სიტყვების უფსკრული; იქ ყველას წინაშე ჩნდებიან უზნეო ქალებიც და დედაკაცებივით მორთული ჭაბუკებიც. ნუთუ ამდენი ცოტაა, რომ შენი სული ტყვედ ვაქციოთ? თუკი შემთხვევითი შეხვედრებიც ხშირად უყურადღებოს საცდურის მიზეზი ხდება, ჩამოაგდებს და წარწყმედის უფსკრულში ჩაათრევს, რა უნდა იყოს მათთან, ვინც სწორედ ამისთვის მიდის იქ, დანაშაულებრივი სანახაობებით კვებავს თავის თვალებს და იქიდან სრულყოფილ მეძავებად გამოდის? კა...

...ელი, როგორც სულის ცხონება. აჰა, პავლეც ღაღადებს: „რომელსა ყოველთა კაცთაჲ ჰნებავს ცხორებაჲ და მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ" (1 ტიმ 2:4); და თავად ღმერთი ამბობს: „არა ნებით მნებავს სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ, ვითარ მოქცევაჲ მისი გზისაგან ბოროტისა და ცხოვნებაჲ მისი" (ეზეკ 18:23); „არა მნებავს მე სიკუდილი უთნოჲსაჲ, ვითარ მოქცევაჲ მისი გზისაგან მისისა და ცხოვნებაჲ მისი" (ეზეკ 33:11). ამიტომაც შექმნა მან მთელი ეს ბუნება და ჩვენ შეგვქმნა არა იმისთვის, რომ დაგვღუპოს ან სასჯელი მოგვცეს, არამედ, რათა გვაცხოვნოს და, ცთომილებიდან გამოგვიხსნას, ნეტარება მოგვანიჭოს (ზეციურ) სასუფეველში. მან ჩვენთვის არა ახლა, შექმნის შემდეგ, არამედ ჯერ კიდევ ქვეყნის შექმნამდე მოამზადა, როგორც თავადვე ამბობს: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ" (მათ 25:34). ხედავ, რა კაცთმოყვარეა უფალი, როგორ ჯერ კიდევ შექმნამდე და ადამიანის გამოჩენამდე მოამზადა მისთვის უთვალავი სიკეთენი და ამით აჩვენა, რა მზრუნველობა აქვს ჩვენი მოდგმისთვის და, რომ ყველას ცხონება სურს.

ასეთი მეუფის მქონენი —...

...და უკუეთუ განსაცდელითა მტერისაჲთა ვერ დავიცვნეთ თავნი ჩუენნი საფუძველსა ამას ზედა კეთილსა, არამედ გარდავგორდეთ, ვითარცა ქვანი უჴმარნი, და დიდ იქმნას წყლულებაჲ ჩუენი უდებებითა ჩუენითა, მერმეცა მოვიქცეთ სინანულად, და შეგუეწიოს ღმერთი, „რამეთუ არა ჰნებავს სიკუდილი ცოდვილისაჲ, არამედ მოქცევაჲ და ცხორებაჲ“. (შდრ. ეზეკ. 18,23); (33,11)

და ვიდრე სოფელსა ამას შინა ვიყვნეთ და არა მოწევნულ იყოს სიკუდილი, რავდენთაცა ცოდვათა შთავვარდეთ, ჴელ-გუეწიფების სინანული, უკუეთუ გუენებოს, და პირველსავე წესსა მიწევნად და უმაღლესსაცა აღსლვად, უკუეთუ ვიღუაწოთ.

აწ უკუე ნუმცა ვინ წარიკუეთს სასოებასა, ნუმცა შეიპყრობის სენითა მით უშჯულოთაჲთა, რამეთუ მათი არს ესე ცოდვაჲ, ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: უშჯულოჲ მი-რაჲ-იწიის სიღრმედ ბოროტთა, უგულებელსყვის. საცნაურ არს უკუე, ვითარმედ არა თუ სიმრავლე ცოდვათა იქმს სასოწარკუეთილებასა, არამედ უშჯულოჲსა გონებაჲ.

ხოლო შენ, კაცო, დაღაცათუ ყოველთა ბოროტთა შთავრდომილ იყო, თქუ, ვითარმედ: კაცთმოყუარე არს ღმერთი და ჰნებავს ცხორებაჲ ჩუენი, რამეთუ იტყჳს: „უკუეთუ იყვნენ ცოდვანი თქუენნი, ვითარცა ღებილნი, ვითარცა თოვლნი განვასპეტაკნე“. (ესაია 1,18) ესე თქუ და განეშორე ცოდვასა, მოიქეც სინანულად, დ...

...ილთა მის-თასა წმიდა-ჰყოფდა.

ხოლო სასოებისა არაწარკუეთისათჳს მრავალი განუწესებიეს უფალსა წერილთა შინა, ვითარცა იტყჳს: „ნუუკუე დაცემული იგი არა აღდგისა, ანუ მიქცეული არა მოიქცისა?“ (იერ. 8,4) და კუალად იტყჳს: „არა მნებავს სიკუდილი ცოდვილისაჲ, არამედ მოქცევაჲ და ცხორებაჲ“; (ეზეკ. 18,23) და კუალად იტყჳს: „დღეს თუ ჴმისა ჩემისაჲ ისმინოთ...“; (ფსალმ. 94,8); (ებრ. 3,7) და კუალად თქუა უფალმან: „სიხარული იქმნების ცათა შინა ერთისათჳს ცოდვილისა, რომელმან შეინანოს“. (ლუკ. 15,7)

და სხუანი მრავალნი ესევითარნი სიტყუანი და საქმენი მოგუცნა სახედ სინანულისა, რაჲთა გულსავსე ვიქმნათ, ვითარმედ შევინანოთ თუ, ყოველთავე ცოდვათა შეგჳნდობს უფალი და შეგჳწყალებს.

ამისთჳსცა გევედრები, საყუარელნო, დავკრძალნეთ კარნი ცოდვისანი, რაჲთა არა შემოვიდეს ჩუენ შორის. ნუ იტყჳ, თუ: რაჲ არს, უკუეთუ მივხედნე პირსა მას? რამეთუ უკუეთუ გულსა შინა შენსა იმრუშებდე, ადრე შთაჰვარდე ჴორცითაცა საქმესა.

ნუ იტყჳ: რაჲ არს, უკუეთუ ამას გლახაკსა თანაწარვჰჴდე? რამეთუ ხვალე სხუასა წარჰჴდები და კუალად სხუასა და იქმნები უწყალო. ნუ იტყჳ: რაჲ არს, უკუეთუ ესე რაჲმე...