გამოცხადება 11

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. მომეცა კვერთხის მსგავსი ლერწამი და ითქვა ჩემს მიმართ: ადექი და გაზომე ღვთის ტაძარი და საკურთხეველი, აგრეთვე თაყვანისმცემელნი მასში.2. ტაძრის გარე ეზო კი გამორიცხე და ნუ გაზომავ, ვინაიდან მიეცა იგი წარმართთ და ორმოცდაორი თვის მანძილზე გათელავენ წმიდა ქალაქს.3. მივცემ ჩემს ორ მოწაფეს და ათას ორას სამოცი დღე იწინასწარმეტყველებენ ძაძით მოსილნი.4. ესენია ორი ზეთისხილი და ორი სასანთლე, რომლებიც დგანან დედამიწის უფლის წინაშე.5. თუ ვინმე მოინდომებს მათ ვნებას, ცეცხლი გამოვა მათი პირიდან და შეჭამს მათ მტრებს; თუ ვინმე მოინდომებს მათ ვნებას, მოკლულ უნდა იქნეს.6. მათ აქვთ ხელმწიფება ზეცის დახშვისა, რათა არ იწვიმოს მათი წინასწარმეტყველების დღეებში, და აქვთ ხელმწიფება წყალთა მიმართ, რათა სისხლად აქციონ და ათასგვარი წყლულით მოწყლან ქვეყანა, როცა ინებებენ.7. ხოლო როდესაც აღასრულებენ თავიანთ მოწმობას, უფსკრულიდან ამომავალი მხეცი შეებრძოლება, შემუსრავს და მოაკვდინებს მათ.8. მათი გვამები ეყრება დიდი ქალაქის მოედანზე, რომელსაც სულიერად ჰქვია სოდომი და ეგვიპტე, სადაც ჯვარს აცვეს მათი უფალიც.9. სხვადასხვა ტომისა და მოდგმის, ენისა და ერის ხალხი სამნახევარ დღეს უყურებს მათ გვამებს და არავის დართავენ მათი დამარხვის ნებას.10. დედამიწის მკვიდრნი იხარებენ და ილხენენ მათ გამო და ძღვენს უძღვნიან ერთმანეთს, რადგანაც ამ ორმა წინასწარმეტყველმა აწამა დედამიწის მკვიდრნი.11. მაგრამ სამნახევარი დღის შემდეგ სიცოცხლის სული შევიდა მათში ღვთისაგან, და ფეხზე დადგნენ, რამაც თავზარი დასცა ყველას, ვინც კი ხედავდა მათ.12. და მოესმათ მგრგვინავი ხმა ზეცით, რომელმაც უთხრა მათ, აქ ამოდითო, და ისინიც, თავიანთი მტრების თვალწინ, ღრუბლით ავიდნენ ზეცას.13. იმავე საათს საშინელი მიწისძვრა მოხდა, ქალაქის მეათედი დაიქცა და მიწისძვრისას შვიდი ათასი კაცი ამოწყდა, სხვები კი შეძრწუნდნენ და დიდება მიაგეს ცის ღმერთს.14. მეორე ვაებამ გადაიარა, და აჰა, მოგელავს მესამე ვაება.15. მეშვიდე ანგელოზმა ჩაბერა საყვირს და გაისმა ცაში გრგვინვა, რომელიც ხმობდა: ქვეყნის სამეფო ჩვენი უფლისა და მისი ქრისტეს სამეფო გახდა, და იმეფებს უკუნითი უკუნისამდე.16. ოცდაოთხი უხუცესი, თავიანთ ტახტებზე რომ სხედან ღვთის წინაშე, პირქვე დაემხო და თაყვანი სცა ღმერთს.17. და თქვეს: მადლს გწირავთ, უფალო ღმერთო, ყოვლისმპყრობელო, რომელიც ხარ, რომელიც იყავი და რომელიც მოხვალ, რომ მოიღე შენი დიადი ძალი და დაამკვიდრე შენი სუფევა.18. წარმართნი გაშმაგდნენ და მოვიდა ჟამი შენი რისხვისა, რათა სანაცვლო მიაგო შენს მონებს - წინასწარმეტყველთ, წმიდათა და შენი სახელის მოშიშთ, დიდსა თუ მცირეს, და დაღუპო ქვეყნის დამღუპველნი.19. მაშინ გაიღო ტაძარი ცაში და გამოჩნდა კიდობანი მისი აღთქმისა მისსავ ტაძარში. და იქმნა ელვა და ქუხილი, გრგვინვა, მიწისძვრა და სასტიკი სეტყვა.

წინა თავი შემდეგი თავი

გამოცხადება 11 განმარტებები

წიგნი 11

გამოცხადებაჲ იოვანესი 11:1-19

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და მომეცა მე ლერწამი, მსგავსი კუერთხისაჲ, და მრქუს მე: აღდეგ და განზომჴ ტაძარი ღმრთისაჲ და საკურთხეველი და თაყუანის-მცემელნი მას შინა. (2ა) და ეზოჲ იგი, რომელ არს გარეგან ტაძრისა, განაგდე იგი გარე და ნუ განჰზომ, რამეთუ მიეცა წარმართთა.

თარგმანი. ამის ლერწმისა მიერ გულისჴმა-ვჰყოფთ, ვითარმედ ყოვვლივე ზეცათა საქმჱ გულისჴმის-საყოფელი არს, რომელნი-იგი ჩუენ თანა უსულო არიან, ტაძარი გინა თუ საკურთხეველი, თუ არა, ვითარ აქაცა ლერწამი იგი ეტყოფა მას, თუ: აღდეგ და განზომეო. ამისთჳს...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და მომეცა მე ლერწამი, მსგავსი კუერთხისაჲ, და მრქუს მე: აღდეგ და განზომჴ ტაძარი ღმრთისაჲ და საკურთხეველი და თაყუანის-მცემელნი მას შინა. (2ა) და ეზოჲ იგი, რომელ არს გარეგან ტაძრისა, განაგდე იგი გარე და ნუ განჰზომ, რამეთუ მიეცა წარმართთა.

•მოციქულისაჲ. (2ბ) და ქალაქი იგი წმიდაჲ დათრგუნონ ორმეოც და ორ თთუე. (3) და მივსცე ორთა მათ მოწამეთა ჩემთა, და წინაწარმეტყუელებდენ ათას ორას და სამეოც დღე, შემოსილნი ძაძითა. (4) ესენი არიან ორნი იგი ზეთისხილნი და ორნი სასანთლენი. მდგომარენი წინაშე უფლისა ყოვლისა ქუეყანისა. თარგმანებაჲ. ესენჲ არიან ენუქ და ელია, რომელნჲ მოვიდენ წინაწარმეტყუელებად სამ წელ და ნახევარ. ხოლო შემოსილნი ძაძებითა ამისთჳს, რამეთუ გლოვასა მათსა მოასწავებდენ, რომელნი შეუდგენ ანტეს. და ამათ სახელ-სდვა ზაქარია წინაწარმეტყუელმან ორად სასანთლედ და ზეთისხილად ბრწყინვალებისა მისთჳს და სიპოხისა კეთილთა საქმეთა მათთაჲსა. მოციქულისაჲ. (5) და რომელსაცა ენებოს ვნებად მათდა, ცეცხლი გამოვალს პირით მათით და შეშჭამს მტერთა მათთა; და რომელსაცა ენებოს ვნებად მათდა, ესრჱთ ჯერ-არს მოკუდომაჲ მისი. (6) ამათ აქუს ჴელმწიფებაჲ დაჴშვად ცათა, რაჲთა არა წჳმდეს დღეთა მათ წინაწარმეტყუელებისა მათისათა; და ჴელმწიფებაჲ აქუს, რაჲთა გარდააქციონ წყალი სისხლად.

•მოციქულისაჲ. (7) და რაჟამს აღასრულონ წამებაჲ მათი, მჴეცმან მან, რომელი აღმოვალს უფსკრულით, ბრძოლა-ყოს მათ თანა და მოკლნეს იგინი. (8) და მძორები მათი უბანთა ზედა ქალაქისა მის დიდისათა, რომელსა ეწოდების სულიერად სოდომი და ეგჳპტჱ, სადა-იგი უფალი მათი ჯუარს-ეცუა.

•მოციქულისაჲ. (9) და იხილონ ერთა და ტომთა და ენათა და წარმართთა მძორები მათი სამ დღე და ნახევარ და არა უტეონ მძორებსა მათსა დადებად სამარებსა შინა. (10) და მკჳდრთა ქუეყანისათა განიხარონ მათ ზედა და იშუებდენ და ძღუენი მისცენ ურთიერთას, რამეთუ ამათ ორთა წინაწარმეტყუელთა ტანჯნეს მკჳდრნი ქუეყანისანი.

•მოციქულისაჲ. (11) და შემდგომად სამისა და ნახევრისა დღისა სული ღმრთისაჲ ცხოველი შევიდა მათ თანა და დადგეს ფერჴთა ზედა მათთა. და შიში დიდი დაეცა მათ ზედა, რომელნი ჰხედვიდეს მათ. (12ა) და მესმა ჴმაჲ ზეცით, რომელი ეტყოდა მათ: აღმოვედით აქა. და აღვიდეს ღრუბლითა ზეცად.

•მოციქულისაჲ. (12ბ) და იხილნეს იგინი მტერთა მათთა. (13ა) მას დღესა შინა იქმნა ძრვაჲ დიდი, და მეათედი ქალაქისაჲ დაეცა, და მოსწყდეს ძრვისა მისგან კაცნი შჳდ ათასნი.

•მოციქულისაჲ. (13ბ) და სხუანი იგი შეშინებულ იქმნნეს და მისცეს დიდებაჲ ღმერთსა ცათასა. (14) ვაებაჲ იგი მეორჱ წარჴდა, აჰა მესამჱ ვაებაჲ მოვალს ადრე.

•მოციქულისაჲ. (15) და მეშჳდემან მან ანგელოზმან დასცა საყჳრსა, და იქმნნეს ჴმანი დიდნი ცათა შინა, რომელნი იტყოდეს: იქმნა სუფევაჲ სოფლისაჲ უფლისა ჩუენისაჲ და ქრისტჱს მისისაჲ. (16) და ოც და ოთხნი იგი მღდელნი, რომელნი წინაშე საყდარსა ღმრთისასა სხენან საყდართა ზედა მათთა, დავარდეს პირსა ზედა და თაყუანის-სცეს ღმერთსა (17) და თქუეს: გმადლობთ შენ, უფალო ღმერთო, ყოვლისა მპყრობელო, რომელი ხარ და რომელი იყავ, რამეთუ მიიღე ძალი შენი დიდი და სუფევ. (18ა) და წარმართნი განრისხნეს.

•მოციქულისაჲ. (18ბ) და მოვიდა რისხვაჲ შენი და ჟამი მკუდართა შჯისაჲ მიცემად სასყიდელი მონათა შენთა. (19) და განეღო ტაძარი ღმრთისაჲ ცათა შინა, და იხილვა კიდობანი აღთქუმისა ღმრთისაჲ ტაძარსაშინა მისსა. და იქმნნეს ელვანი და ქუხილნი და ჴმანი და სეტყუაჲ დიდი.

წინა თავი შემდეგი თავი