თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჰხედავა შიშითა აღვსებულთა სულთა მათთა? რამეთუ შეძრწუნდა და შეშფოთნა და ჰგონებდა, ვითარმედ ვითარცა მკუდართა ვხედავთ სიზმრივ, ესრეთ ეგულებოდა მისი ხილვაჲ. ხოლო რაჲთა არა ესე მოიგონონ, ამისთჳს ისმინე, რასა იტყჳს, ვითარმედ: „მე და მამაჲ მოვიდეთ და სავანე მის თანა ვყოთ“, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: ვითარცა მამაჲ გამოაცხადებს თავსა თჳსსა, ეგრეთვე მე, და არა ამით ოდენ, არამედ მითცა სიტყჳთა, რომელ თქუა, ვითარმედ: „სავანე მის თანა ვყოთ“, დაჰჴსნა იჭჳ იგი მსგავსად სიზმრისა ხილვისა. ხოლო შენ იხილე მოწაფჱ იგი შეშფოთებული და ვითარ ვერ იკადრებდა თქუმად განცხადებულად გულისსიტყჳსა თჳსისა, რამეთუ არა თქუა, ვითარმედ: ვაჲ ჩუენდა, რამეთუ მოჰკუდები, და ვითარცა აღსრულებულთაგანსა გეგულების ჩუენებად ჩუენდა თავისა შენისა! გარნა არა თქუა ესრეთ, არამედ: „რაჲ არსო, რომელ ჩუენ გამოგჳცხადებ თავსა შენსა და არა სოფელსა?“ მიუგებს უკუე ამისთჳს: რამეთუ თქუენ მიყუართ, და თქუენ იმარხავთ მცნებათა ჩემთა. რამეთუ რაჲთა არა შემდგომად ამისა იხილონ რაჲ იგი, უცნებაჲ ეგონოს, ამისთჳს წინაჲსწარ ეტყჳს მიზეზსა,...
იოანეს სახარება 14:22
21. ვისაც აქვს ჩემი მცნებანი და იცავს მათ, მას ვუყვარვარ, ხოლო ვისაც მე ვუყვარვარ, შეიყვარებს მას მამაჩემი; მეც შევიყვარებ და ჩემს თავს გამოვუცხადებ მას.22. უთხრა მას იუდამ, არა ისკარიოტეღმა: უფალო, რა არის, რომ აპირებ ჩვენ გამოგვიცხადო თავი და არა ქვეყანას?23. მიუგო იესომ და უთხრა მას: ვისაც ვუყვარვარ, დაიცავს ჩემს სიტყვას, და მამაჩემი შეიყვარებს მას: ჩვენც მივალთ და მასთან დავივანებთ.
იოანეს სახარება თავი 14