თარგმანი: სილაღედ უწოდს ყოველსა, რაოდენსა რას მოიგონებდეს კაცი ღონისძიებითა სიბრძნისა ჴორციელისა და ამათისა სივერაგისაჲთა, რომელი-ესე ჴორციელ არს და კაცობრივ, და არა სულიერ და საღმრთო, ვითარ-იგი იყვნეს, რომელნი ანგელოზთა მსახურებისათჳს დაუტევებდეს თავსა მას და შემოქმედსა ანგელოზთა და კაცთასა — უფალსა ჩუენსა იესუ ქრისტესა, რომლისა მიერ მიეცემის შენაწევრებაჲ ყოველსა გუამსა და სავსებასა ეკლესიისასა. ხოლო სხეულთა წილ შესახებელი უსაკუთრეს არს, რამეთუ, ვითარ-იგი კაცობრივისა ამის თავისაგან განეფინებიან ძარღუნი ყოველთა ასოთა, და მათგან იქმნების ყოველი ასოჲ მგრძნობელ საცნობელსა შეხებისასა, ეგრეთვე ქრისტესგან, რომელ არს თავი ეკლესიისაჲ, მისგან გამოვლენ თითოსახენი მადლნი, რომელთა მიერ ფრთხილ არს ყოველი ასოჲ ეკლესიისაჲ გრძნობად კეთილისა და ბოროტისა, ვითარცა ჴორციელნი ესე ასონი ცნობად სიმჴურვალესა ანუ სიგრილესა შეხებისასა. და ესრეთ, განრჩევითა ღუარძლისაჲთა იფქლისაგან, დღითიდღე აღორძნდების სულიერითა სავსებითა კეთილთა საქმეთაჲთა, მის მიერ კეთილად შენაწევრებული ესე სავსებაჲ ეკლესიისაჲ, ცხორებითა საცხორებელითა და...
კოლასელთა მიმართ 2:19
18. ნურავინ შეგაცდენთ მოჩვენებითი სიმდაბლით და ანგელოზთა მსახურებით, თავის ფუჭ ხილვებში დანთქმული და თავისი ხორციელი გონებით ამაოდ გალაღებული,19. ვინც განშორებია თავს, რომლის მეოხებითაც მთელი სხეული, სახსართა და ნაწევართაგან შეკრული და შეერთებული, დაუბრკოლებლივ იზრდება საღვთო ზრდით.20. თუ ქრისტესთან ერთად მოკვდით ამქვეყნიური საწყისისათვის, მაშინ, როგორც საწუთროს მკვიდრნი, რატომღა მისდევთ მის წესს:
კოლასელთა მიმართ თავი 2