ლუკას სახარება 6:25

[თ. 6; მ. 1-5]

1. და იყო შაბათსა მეორე-პირველსა და განვიდოდა თავადი თესულისაგან ყანისა. ხოლო მოწაფენი მისნი მოსჭრიდეს თავსა ჴუვილისასა, მუსრვიდეს ჴელითა და ჭამდეს. 2. ხოლო რომელთამე ფარისეველთა ჰრქუეს მათ: რაჲსა ჰზამთ შაბათსა შინა, რომელი არა ჯერ არს? 3. მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: არცაღა ესე აღმოგიკითხავსა, რომელ-იგი ყო დავით, ოდეს-იგი შეემშია მას და მისთანათა, 4. ვითარ-იგი შევიდა ტაძარსა ღმრთისასა და პურნი იგი შესაწირავისანი შეჭამნა და სცა მისთანათაცა, რომელთაჲ არა ჯერ-არს ჭამაჲ, გარნა მღდელთაჲ ხოლო? 5. და ეტყოდა მათ: უფალ არს ძე კაცისაჲ შაბათისაცა.

იუდეველები ყოველგვარ დღესასწაულს შაბათს ეძახდნენ, ვინაიდან შაბათი ნიშნავს - სიმშვიდეს. ხშირად დღესასწაული ემთხვეოდა პარასკევს და ამ პარასკევსაც, დღესასწაულის გამო, შაბათს უწოდებდნენ. მერე კი თავად შაბათს უწოდებდნენ მეორე - პირველს, როგორც მეორეს მისი წინამორბედი სხვა დღესასწაულისა და შაბათის შემდგომ. მსგავსი რამ მოხდა მაშინაც და ამ შაბათს ეწოდა მეორე - პირველი. ფარისევლებს, რომლებიც ბრალს დებდნენ მოწაფეებს იმის გამო, რომ ისინი შაბათს ჭამდნენ, „მოსჭრიდნენ“, ანუ გლეჯდნენ თავთავებსა...

...რადგან ამბობს: „ნუ მისცემთ სიწმიდესა ძაღლთა, ნუცა დაუფენთ მარგალიტსა თქუენსა წინაშე ღორთა“ (მათ 7:6). სხვა სიცილის გამო იღუპება; ამიტომაც ამბობს: „ვაჲ თქუენდა, რომელნი იცინით აწ, რამეთუ იგლოვდეთ და სტიროდით“ (ლუკ 6:25).

ხედავ, როგორ ღუპავს პირი? ახლა იხილე, როგორ აცხოვნებს პირი საპირისპირო საქმეებით. ხედავ ფარისეველს, რომელიც პირით იღუპება? იხილე მეზვერე, რომელიც იმავე პირით ცხონდა. ხედავ დიდმეტყველ ბარბაროსს, რომელმაც სასჯელი მიიღო? იხილე მართალი, რომელიც თავს იმდაბლებს და ამბობს: „ხოლო მე ვარ მიწაჲ და ნაცარ“ (დაბ 18:27). ხედავ სხვის უბედურებაზე გახარებულს, რომელსაც ბრალი ედება და ისჯება? იხილე სხვის ტკივილში თანამონაწილე, რომელიც ცხონდება. რადგან ამბობს: **„მისც...