თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვინაჲთგან ჯეროვანი პასუხი მისცა მათ გულისზრახვათა მათთაჲ და ყოვლით კერძო პირი დაუყო, აწ სამართლად სასჯელსა უსჯულოებისა მათისასა აუწყებს, რაჲთა ანუ შეშინდენ, ანუ სრულიად დაისაჯნენ უკეთურნი იგი.
ხოლო ჩანს სიტყუაჲ ესე ბნელად და ძნიად გულისჴმისსაყოფელად, არამედ უკუეთუ განვიფრთხოთ გონებითა, კეთილად ვპოოთ ძალი მისი. ესრეთ უკუე მოასწავებს სიტყუათა ამათ მიერ, ვითარმცა ეტყოდა, ვითარმედ: მრავალი გმობაჲ სთქუთ ჩემდა მომართ, მაცთურად სახელ-მდევით, წინააღმდგომად რჩულისა, ღმრთისა მიერ მოცემულისა, და სხუაჲ მრავალი ძჳრი სთქუთ; აწ ვთქუა, თუ: ხილვისა ამისთჳს და ბუნებისა ჴორცთაჲსა ვერ გულისჴმა-ჰყოფთ ღმრთეებასა ჩემსა და იტყჳთ ესევითარსა; ხოლო საქმეთა მათ, რომელნი სულისა მიერ წმიდისა იქმნებიან, რამეთუ რომელნიცა ძალითა მით ღმრთეებისაჲთა სასწაულნი იქმნებოდეს, სულსა წმიდასა მიაჩემა, ვითარცა-იგი ყოველივე ღმრთეებისა მისისაჲ განუყოფელ არს, და ეტყჳს: სასწაულთა მათ სულისა წმიდისა მიერ ქმნილთა ვითარ იკადრებთ გმობად? რამეთუ არა უმეცარ ხართ წერილთაგან ძალსა მისსა. აწ უკუე რომელი ჩემისა ამის კაცობრივისა ბუნებისათჳს სთქუთ და ჰქმენით, - შეურაცხებაჲ...